พระไตรปิฎก

ฝีก็แตกในวันนั้นเอง น้ำเลือดน้ำหนอง ของข้า- พระพุทธเจ้า ก็ไหลออกมา มีกลิ่นเหม็นดุจซากศพ อนึ่ง ข้าพระพุทธเจ้า จะเดินไปทางไหน ในบ้าน และนิคมทั้งหลาย. พวกมนุษย์ทั้งหญิงและชาย พากันถือท่อนไม้ ห้ามกันข้าพระองค์ผู้ฟุ้งไปด้วยกลิ่นเหม็นว่า อย่าเข้ามา ข้างนี้นะ. บัดนี้ ข้าพระพุทธเจ้าได้เสวยทุกขเวทนา เห็น ปานนี้ อยู่ ๗ ปี ซึ่งเป็นผลกรรมชั่วของตนในปาง ก่อน. เพราะเหตุนั้น ข้าพระองค์ จึงกราบทูลให้พระ องค์ทรงทราบ ขอความเจริญจงมีแก่ท่านทั้งหลาย ที่ มาประชุมกันอยู่ในที่นี้ ขอพระองค์อย่าได้ประทุษร้าย มิตร เพราะว่า ผู้ประทุษร้ายมิตร จัดเป็นคนเลวทราม. ในโลกนี้ ผู้ประทุษร้ายมิตร ย่อมเป็นโรคเรื้อน เกลื้อนกลาก เมื่อตายไปแล้ว ย่อมเข้าถึงนรก. จบมหากปิชาดกที่ ๖