พระไตรปิฎก

[๒๓๗๗] พระนางนันทานั้นรู้ว่า ข้าพเจ้าถึง พร้อมด้วยความยินดี ในการเล่นอันกระทำความพินาศ ก็ขอทรัพย์ ที่ข้าพเจ้าให้แก่บุตรธิดาของตนและชายา อื่น ๆ ข้าพเจ้ามีความกำหนัดมากก็ให้ทรัพย์ทั้งประ- ณีตและทรามเป็นอันมาก ครั้นสละสิ่งที่สละได้ยาก แล้ว ภายหลังก็เศร้าโศกเสียใจ ข้าพเจ้าจะให้นาง อุพพรีแก่ผีเสื้อน้ำ ด้วยโทษนั้น. [๒๓๗๘] พระกนิษฐภาดา ทรงบำรุงชาวชนบท ทั้งหลาย ให้เจริญรุ่งเรือง เชิญพระองค์ผู้ประทับอยู่ ณ ประเทศอื่นมาสู่พระนครนี้ ทรงอันเคราะห์พระองค์ ครอบงำพระราชาทั้งหลาย เอาทรัพย์เป็นอันมาก มา แต่ราชสมบัติอื่น เป็นผู้ประเสริฐกว่านายขมังธนู ทั้ง หลาย ทรงกล้าหาญกว่าผู้มีความคิดหลักแหลมทั้ง หลาย พระองค์จะพระราชทานพระกนิษฐภาดา แก่ ผีเสื้อน้ำ ด้วยโทษอะไร. [๒๓๗๙] กนิษฐภาดาของข้าพเจ้าดูหมิ่นข้าพเจ้า ว่า ชาวชนบททั้งหลายเจริญก็เพราะเขา ข้าพเจ้ากลับ มาได้ก็เพราะเขา อนุเคราะห์ข้าพเจ้า ครอบงำพระ ราชาทั้งหลาย นำทรัพย์เป็นอันมากมาแต่ราชสมบัติอื่น เป็นเลิศกว่านายขมังธนูทั้งหลาย กล้าหาญกว่าผู้มี ความคิดหลักแหลมทั้งหลาย สำคัญข้าพเจ้านี้เป็นพระ ราชาเด็ก ๆ ได้ความสุขก็เพราะเขา อนึ่ง เมื่อก่อนเขามา