พระไตรปิฏก

(เภรีปริพาชิกากล่าวคุณของพระนางนันทาเทวีว่า)

{๒๓๗๖} [๒๓๐] พระนางนันทาเทวีผู้ประเสริฐกว่าหมู่สนมนารี

มีพระเสาวนีย์น่ารัก ทรงอนุวัตรตามมหาบพิตร เป็นผู้ทรงศีล

มิได้ทรงเหินห่างมหาบพิตร ประดุจพระฉายาโดยส่วนเดียว

[๒๓๑] ปราศจากความกริ้วโกรธ ทรงมีบุญ

ฉลาด ทรงเล็งเห็นประโยชน์

เพราะโทษอะไร มหาบพิตรจะประทานมเหสีให้ผีเสื้อน้ำ

(พระราชาตรัสโทษของนางนันทาเทวีว่า)

{๒๓๗๗} [๒๓๒] พระนางนันทาเทวีนั้นชอบขอทรัพย์ที่ไม่ควรขอกับโยม

ผู้ถึงความร่าเริงยินดี ผู้ตกอยู่ในอำนาจสิ่งที่มิใช่ประโยชน์

เพื่อโอรสและธิดาของตน

[๒๓๓] โยมนั้นมีความกำหนัด จึงยอมให้ทรัพย์

ทั้งมีค่ามากและมีค่าน้อยเป็นจำนวนมาก

ครั้นยอมให้ทรัพย์ยากที่จะสละได้แล้ว ภายหลังจึงเศร้าโศกเสียใจ

เพราะโทษนั้นแหละ โยมจะพึงให้มเหสีแก่ผีเสื้อน้ำ

(เภรีปริพาชิกาทูลถามต่อไปว่า)

{๒๓๗๘} [๒๓๔] พระกนิษฐภาดาพระองค์ใดทรงยังชนบทให้เจริญ

เชิญเสด็จมหาบพิตรกลับพระราชมณเฑียรและทรงครอบงำ

นำทรัพย์จากราชสมบัติอื่นมาถวายเป็นจำนวนมาก

[๒๓๕] พระกนิษฐภาดาพระองค์นั้นประเสริฐกว่านายขมังธนูทั้งหลาย

ทรงกล้าหาญ มีพระปรีชาเฉียบแหลม

เพราะโทษอะไร มหาบพิตรจึงจะประทานให้แก่ผีเสื้อน้ำเล่า

(พระราชาตรัสโทษของพระกนิษฐาภาดาว่า)

{๒๓๗๙} [๒๓๖] อนุชาใดของโยมผู้ยังชนบทให้เจริญ

นำโยมกลับพระราชมณเฑียรและครอบงำ

นำทรัพย์จากราชสมบัติอื่นมาให้เป็นจำนวนมาก