พระไตรปิฎก

ดูก่อนมหาราชเจ้า พระองค์จงเสด็จเที่ยวฟังเหตุ การณ์ในแว่นแคว้น และในชนบท ครั้นได้ทอดพระ เนตรเห็น และได้ทรงสดับแล้ว แต่นั้น ก็ปฏิบัติสิ่ง นั้น ๆ เถิด. [๒๔๒๐] ขอให้พระเจ้าปัญจาละ จงถูกศรเสียบ ในสงคราม เสวยทุกขเวทนา เหมือนเราถูกหนามแทง แล้ว เสวยทุกขเวทนาอยู่ในวันนี้. [๒๔๒๑] ท่านเป็นคนแก่ มีจักษุมืดมัว มอง เห็นอะไรไม่ถนัด หนามแทงท่านเอง ในเรื่องนี้ พระ เจ้าพรทมทัต มีความผิดอะไรด้วย. [๒๔๒๒] ดูก่อนพราหมณ์ เราถูกหนามแทง ใน หนทางนี้ เป็นความผิดอย่างมหันต์ ของพระเจ้า พรหมทัต เพราะชาวชนบท พระเจ้าพรหมทัต มิได้ทรงพิทักษ์รักษา ถูกพวกราชบุรุษ กดขี่ด้วยภาษี อันไม่ชอบธรรม. กลางคืนถูกพวกโจรปล้น กลางวันถูกราชบุรุษ กดขี่ ในแว่นแคว้นของพระราชาโกง มีคนอาธรรม์ มากมาย. แน่ะพ่อคุณ เมื่อภัยเช่นนี้เกิดขึ้น ประชาชนพา กันอึดอัด เพราะกลัว ต่างพากันหาไม้ มีหนาม ใน ป่ามาทำที่ซุกซ่อน.