พระไตรปิฎก

ข้าแต่พระมหาราชา ของพระองค์จงทรงประพฤติ ธรรม ในชาวบ้าน และชาวนิคม ครั้นทรงประพฤติ ธรรมในโลกนี้แล้ว จักเสด็จสู่สวรรค์. ข้าแต่พระมหาราชา ขอพระองค์จงทรง ประพฤติธรรม ในสมณะและพราหมณ์ทั้งหลาย ครั้น ทรงประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว จักเสด็จสู่สวรรค์. ข้าแต่พระมหาราชา ขอพระองค์จงทรงประพฤติ ธรรม ในเนื้อและนก ครั้นทรงประพฤติธรรมในโลก นี้แล้ว จักเสด็จสู่สวรรค์. ข้าแต่พระมหาราชเจ้า ขอพระองค์จงทรง ประพฤติธรรม เพราะความที่ธรรมอันบุคคลประพฤติ แล้ว ย่อมนำความสุขมาให้ ครั้นพระองค์ทรงประพฤติ ธรรมในโลกนี้แล้ว จักเสด็จสู่สวรรค์. ข้าแต่พระมหาราชา ขอพระองค์จงทรงประพฤติ ธรรม เพราะว่าพระอินทร์ทวยเทพพร้อมทั้งพรหม ถึงทิพยสถานได้ด้วยธรรมอันตนประพฤติดีแล้ว ข้า- แต่พระกษัตริย์ ขอพระองค์อย่าทรงประมาทธรรมเลย. ข้อความที่ข้าพระองค์กราบทูลแล้ว ในปัญหา ของพระองค์นั้น เป็นวัตรบท ข้อนี้แล เป็นอนุสาสนี ขอพระองค์จงทรงคบหาสมาคม กับผู้มีปัญญา จงเป็น ผู้มีกัลยาณธรรม พระองค์ทรงทราบความข้อนั้น ด้วย พระองค์เองแล้ว จงทรงปฏิบัติให้ครบถ้วนเถิด. จบเตสกุณชาดกที่ ๑