พระไตรปิฎก

[๒๔๗๓] (สรภังคดาบส ทูลว่า) อาตมาให้ โอกาส เพื่อความอนุเคราะห์ เพราะมหาบพิตรทั้ง หลาย ละกามราคะได้แล้วอย่างนั้น จงยังกายให้ซาบ ซ่าน ด้วยปีติอันไพบูลย์ ตามที่มหาบพิตรทั้งหลาย จะทรงทราบถึงคติ ของอาตมา. [๒๔๗๔] (พระราชาทั้งหลาย ตรัสว่า) ข้าแต่ท่าน ผู้มีปัญญาดังแผ่นดิน ข้าพเจ้าทั้งหลาย จักทำตามคำ สั่งสอนที่ท่านกล่าวทุกอย่าง ข้าพเจ้าทั้งหลาย จะยัง กายให้ซาบซ่าน ด้วยปีติอันไพบูลย์ ตามที่ข้าพเจ้า ทั้งหลาย จะรู้ถึงคติของท่าน. [๒๔๗๕] (สรภังคดาบส กล่าวว่า) ดูก่อนท่านผู้ เจริญทั้งหลาย ฤๅษีทั้งหลายผู้มีคุณความดี ทำการบูชา นี้ แก่กีสวัจฉดาบสแล้ว จงพากันไปยังที่อยู่ของตน ๆ เถิด ท่านทั้งหลาย จงเป็นผู้ยินดีในฌาน มีจิตตั้งมั่น ทุกเมื่อเถิด ความยินดีนี้ เป็นคุณชาติประเสริฐสุด ของบรรพชิต. [๒๔๗๖] (พระบรมศาสดา ตรัสว่า) ชนเหล่านั้น ได้ฟังคาถา อันประกอบไปด้วยประโยชน์อย่างยิ่ง ที่ ฤาษีผู้เป็นบัณฑิตกล่าวดีแล้ว เกิดปีติโสมนัส พากัน อนุโมทนาอยู่ เทวดาทั้งหลายผู้มียศ ต่างก็พากันกลับ ไปสู่เทพบุรี.