พระไตรปิฎก

๔. สังขปาลชาดก ว่าด้วยสังขปาลนาคราชบำเพ็ญตบะ [๒๔๙๕] (พระเจ้าพาราณสี ตรัสว่า) ท่านเป็นผู้มี รูปร่างงดงาม มีดวงตาแจ่มใส ข้าพเจ้าสำคัญว่าท่าน ผู้เจริญคงบวชจากสกุล ไฉนหนอ ท่านผู้มีปัญญาจึง สละทรัพย์ และโภคสมบัติ ออกบวชเป็นบรรพชิต เสียเล่า ? [๒๔๙๖] (อาฬารดาบส ทูลว่า) ดูก่อนมหา- บพิตรผู้เป็นจอมนรชน อาตมาภาพได้เห็นวิมานของ พญาสังขปาลนาคราช ผู้มีอานุภาพมาก ด้วยตนเอง ครั้นเห็นแล้ว จึงออกบวชโดยเชื่อมหาวิบากของบุญ ทั้งหลาย. [๒๔๙๗] (พระเจ้าพาราณสี ตรัสว่า) บรรพชิต ทั้งหลาย ย่อมไม่กล่าวคำเท็จ เพราะความรัก เพราะ ความกลัว เพราะความชัง ข้าพเจ้าถามท่านแล้ว ขอ- ท่านได้โปรดบอกเนื้อความนั้น แก่ข้าพเจ้า เพราะ ข้าพเจ้าได้ฟังแล้ว จักเกิดความเลื่อมใส. [๒๔๙๘] (อาฬารดาบส ทูลว่า) ดูก่อนมหาบพิตร ผู้เป็นอธิบดีในรัฐมณฑล อาตมาภาพเดินทางไปค้าขาย ได้เห็นบุตรนายพรานช่วยกันหามนาคตัวมีร่างกายใหญ่- โต เดินร่าเริงไปในหนทาง.