พระไตรปิฏก

(นางอลัมพุสากราบทูลว่า)

{๒๔๙๔} [๑๔๒] ข้าแต่ท้าวสักกะผู้เป็นใหญ่แห่งภูตทั้งปวง

หากพระองค์ทรงประทานพรแก่หม่อมฉันไซร้

ขอหม่อมฉันอย่าต้องไปประเล้าประโลมฤๅษีอีกเลย

ข้าแต่ท้าวสักกะ หม่อมฉันขอพรข้อนี้ ดังนี้แล







(พระเจ้ากรุงพาราณสีตรัสว่า)

{๒๔๙๕} [๑๔๓] ท่านมีลักษณะคล้ายพระอริยะ มีดวงตาแจ่มใส

เห็นจะเป็นคนบวชออกจากสกุล

ไฉนหนอท่านผู้มีปัญญาจึงสละทรัพย์และโภคะ

ออกจากเรือนบวชเสียเล่า

(อาฬารดาบสกราบทูลว่า)

{๒๔๙๖} [๑๔๔] ขอถวายพระพรมหาบพิตรผู้เป็นเทพแห่งนรชน

อาตมาได้เห็นวิมานของพญาสังขปาลนาคราช

ผู้มีอานุภาพมากด้วยตนเอง

ครั้นเห็นแล้ว จึงได้บวช

เพราะเชื่อวิบากอันยิ่งใหญ่แห่งบุญทั้งหลาย

(พระราชาตรัสว่า)

{๒๔๙๗} [๑๔๕] บรรพชิตทั้งหลายย่อมไม่กล่าวคำเท็จ

เพราะความรัก เพราะความชัง เพราะความกลัว

พระคุณเจ้า โยมถามแล้ว

ขอพระคุณเจ้าโปรดบอกเนื้อความนั้นแก่โยมเถิด

เพราะได้ฟัง ความเลื่อมใสจักเกิดขึ้นแก่โยมบ้าง