พระไตรปิฎก

หารมาก มีข้าวและน้ำมากมาย ดังเทพนครของท้าว วาสวะฉะนั้น. [๒๔๙๙] (พญานาคราช กล่าวว่า) นาคพิภพนั้น สมบูรณ์ด้วยภูมิภาค ภาคพื้นไม่มีกรวด อ่อนนุ่ม งดงาม มีหญ้าเตี้ย ๆ ไม่มีละอองธุลี นำมาซึ่งความ เลื่อมใส ระงับความโศก ของผู้ที่เข้าไป. ในนาคพิภพนั้น มีสระโบกขรณี อันไม่อากูล เขียวชอุ่มดังแก้วไพฑูรย์ มีต้นมะม่วง น่ารื่นรมย์ ทั้ง ๔ ทิศ มีผลสุกกึ่งหนึ่ง ผลอ่อนถึงหนึ่ง เผล็ดผล เป็นนิตย์. [๒๕๐๐] (อาฬารดาบส กล่าวว่า) ดูก่อนมหา- บพิตรผู้ประเสริฐกว่านรชน ในท่ามกลางสวน เหล่านั้น มีนิเวศน์เลื่อมประภัสสร ล้วนแล้วไปด้วย ทองคำ มีบานประตูแล้วไปด้วยเงิน งามรุ่งเรืองยิ่ง ประหนึ่งสายฟ้ารุ่งเรืองอยู่ในกลางหาว ฉะนั้น. ขอถวายพระพร ในท่ามกลางสวนเหล่านั้น เรือนยอดและห้อง แล้วไปด้วยแก้วมณี แล้วไปด้วย ทองคำ โอฬาร วิจิตร เป็นอเนกประการเนรมิตด้วยดี ติดต่อกันเต็มไปด้วยนางนาคกัญญาทั้งหลาย ผู้ประดับ แล้ว ล้วนทรงสายสร้อยทองคำ. สังขปาลนาคราชนั้น มีผิวพรรณไม่ทราม ว่อง- ไว ขึ้นสู่ปราสาท มีเสาประมาณพันต้น มีอานุภาพ ชั่งไม่ได้ เป็นที่อยู่แห่งมเหสี ของสังปาลนาคราชนั้น.