พระไตรปิฎก

[๒๕๒๓] (พระราชบิดาตรัสว่า) ดูก่อนพ่อสุตโสม ธรรมนั้นชื่ออะไร และการบวชชื่ออะไร เพราะว่า เจ้าจะละทิ้งเราสองคนผู้แก่เฒ่าแล้ว ไม่ห่วงใย จะบวช อย่างเดียว ? [๒๕๒๔] แม้บุตรธิดาทั้งหลายของเจ้า ก็มีมาก ยังเล็กนัก ยังไม่เป็นหนุ่มสาว กำลังฉอเลาะน่ารักใคร่ เมื่อไม่เห็นเจ้า น่าจะลำบากไปตาม ๆ กัน. [๒๕๒๕] (พระมหาสัตว์ตรัสว่า) ความตั้งอยู่นาน แล้วพลัดพรากจากกัน จากโอรสธิดาเหล่านี้ ของ หม่อมฉัน ซึ่งกำลังเป็นเด็ก ยังไม่เจริญวัย ช่างฉอเลาะ ก็ดี จากทูลกระหม่อมทั้งสองพระองค์ และสิ่งทั้งปวง ไปก็ดี เป็นของเที่ยงแท้. [๒๕๒๖] (พระชายาทั้งหลายทูลว่า) พระทัยของ ทูลกระหม่อม จะตัดขาดเชียวหรือ หรือจะไม่ทรง พระกรุณาหม่อมฉันทั้งหลาย ไยเล่าพระองค์จึงไม่ ทรงห่วงใย กระหม่อมฉันทั้งหลายผู้คร่ำครวญอยู่ จะ เสด็จออกผนวชเสียให้ได้ทีเดียวหรือ เพคะ. [๒๕๒๗] (พระมหาสัตว์ตรัสว่า) ใจของเรามิได้ ตัดขาด และเราก็มีความกรุณาในเธอทั้งหลาย แต่เรา ปรารถนาสวรรค์ เพราะฉะนั้น จงจักออกบวช. [๒๕๒๘] (พระอัครมเหสีตรัสว่า) ข้าแต่พระสุตโสม ผู้ประเสริฐ หม่อมฉันผู้เป็นอัครมเหสีของพระองค์