พระไตรปิฎก

ได้พระองค์มาด้วยความลำบาก เหตุไร เมื่อหม่อมฉัน พร่ำเพ้ออยู่ พระองค์จึงมิได้ทรงเยื่อใย จะทรงผนวช เสีย. ข้าแต่พระสุตโสมผู้ประเสริฐ หม่อมฉันผู้เป็น อัครมเหสีของพระองค์ ได้พระองค์มาด้วยความลำบาก เหตุไร พระองค์จึงมิได้ทรงเยื่อใยสัตว์ผู้ถือปฏิสนธิ ในครรภ์ของหม่อมฉัน จะทรงผนวชเสีย. ครรภ์ของหม่อมฉันแก่แล้ว ขอพระองค์ทรง รออยู่ จนกระทั่งหม่อมฉันประสูติ อย่าให้หม่อมฉัน เป็นหม้ายอยู่แต่ผู้เดียว ต้องได้รับทุกข์ในภายหลังเลย. [๒๕๒๙] (พระมหาสัตว์ตรัสว่า) ครรภ์ของเธอแก่ แล้ว ขอเชิญประสูติพระโอรส ซึ่งมีผิวพรรณไม่ทราม เถิด ฉันจักละโอรส พร้อมทั้งเธอบวชให้จงได้. [๒๕๓๐] ดูก่อนพระน้องนางจันทา เธออย่าร้อง ไห้ไปเลย ดูก่อนนางผู้มีดวงตาเสมอด้วยดอกอัญชัน เธออย่าเศร้าโศกไปเลย จงขึ้นสู่ปราสาทอันประเสริฐ เสียเถิด เราไม่เยื่อใยจักไปบวช. [๒๕๓๑] (พระโอรสองค์ใหญ่ทูลว่า) ข้าแต่เสด็จแม่ ใครทำให้เสด็จแม่ทรงพิโรธ เหตุไฉนเสด็จแม่จึงทรง กันแสง และจ้องมองดูหม่อมฉันยิ่งนัก บรรดาพระ- ประยูรญาติที่เห็นอยู่ หม่อมฉันจะฆ่าใคร ที่ควรรับสั่ง ให้ฆ่า ?