Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 61 หน้าที่ 697

เล่ม มมร. 61 หน้า 697 ข้อ 2532 2533 2534 2535 2536
[๒๕๓๒] (พระนางเทวีตรัสว่า) ลูกรัก ท่านผู้ใด ทรงชนะในแผ่นดิน ท่านผู้นั้นเจ้าไม่อาจจะฆ่าได้เลย พระบิดาของเจ้าได้ตรัสกะแม่ว่า ฉันไม่มีความห่วงใย จักไปบวช. [๒๕๓๓] (พระโอรสองค์ใหญ่ทูลว่า) เมื่อก่อนเรา เคยไปเที่ยวสวนด้วยรถ และรบกันด้วยช้างตกมัน เมื่อ พระราชบิดาสุตโสมทรงผนวชแล้ว คราวนี้เราจักทำ อย่างไร ? [๒๕๓๔] (พระโอรสองค์น้อยทูลว่า) เมื่อพระมารดา ของหม่อมฉันทรงกันแสงอยู่ และเมื่อพระเชษฐภาดา ไม่ทรงยินยอม หม่อมฉันก็จักยึดพระหัตถ์ทั้งสองของ พระบิดาไว้ เมื่อหม่อมฉันทั้งหลายไม่ยินยอม พระบิดา จะยังเสด็จไปไม่ได้. [๒๕๓๕] (พระมหาสัตว์ตรัสว่า) แม่นมเอ๋ย เชิญ แม่ลุกขึ้นเถิด แม่จงพาพระกุมารนี้ ไปเล่นให้รื่นรมย์ เสียในที่อื่น เมื่อเรากำลังปรารถนาสวรรค์ กุมารนี้ อย่าทำอันตรายแก่เราเลย. [๒๕๓๖] (พระพี่เลี้ยงกล่าวว่า) ไฉนหนอพระราชา จึงทรงประทานแก้วมณี อันมีแสงสว่างนี้ เราจะ ประโยชน์อะไรด้วยแก้วมณีนี้ เมื่อพระเจ้าสุตโสม ทรงผนวชแล้ว เราจักทำอะไรได้ กับแก้วมณีนี้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka