พระไตรปิฎก

ที่ไหน พี่หลงไหลในตัวเธอ ผู้มีดวงเนตรอันแจ่มใส เหมือนดวงตามฤค ผู้ทรงผ้ากรองทอง ดูก่อนพระน้อง ผู้มีตะโพนอันผึ่งกาย พี่ปรารถนาแต่ตัวเธอ พี่ไม่ต้อง การด้วยราชสมบัติ. [๙๗] ดูก่อนพระเจ้ากุสราช ผู้ใดปรารถนาคน ที่เขาไม่ปรารถนาตน ผู้นั้นย่อมมีแต่ความไม่เจริญ หม่อมฉันไม่รักพระองค์ พระองค์ก็จะให้หม่อมฉันรัก เมื่อเขาไม่รัก พระองค์ก็ยังปรารถนาให้เขารัก. [๙๘] นรชนใดได้คนที่เขาไม่รักตัว หรือที่รัก ตัวมาเป็นที่รัก เราสรรเสริญการได้ในสิ่งนี้ ความไม่ ได้ในสิ่งนั้นเป็นความชั่วช้า. [๙๙] พระองค์ทรงปรารถนา ซึ่งหม่อมฉันผู้ไม่ ปรารถนา เปรียบเหมือนพระองค์เอาไม่กรรณิการ์มา แคะเอาเพชรในหิน หรือเหมือนเอาตาข่ายมาดักลม ฉะนั้น. [๑๐๐] หินคงฝังอยู่ในหฤทัยมีลักษณะอ่อน ละมุนละไม ของเธอเป็นเเน่ เพราะตั้งแต่ฉันมาจาก ชนบทภายนอก ยังไม่ได้ความชื่นชมจากเธอเลย พระราชบุตรียังทำหน้านิ่วคิ้วขมวด มองดูฉันอยู่ตราบ ใด ฉันก็คงต้องเป็นพนักงาน เครื่องต้นภายในบุรีของ พระเจ้ามัททราชอยู่ตราบนั้น ต่อเมื่อใดพระราชบุตร ยิ้มแย้มแจ่มใสมองดูฉัน ฉันก็จะเลิกเป็นพนักงาน เครื่องต้น กลับเป็นพระเจ้ากุสราชเมื่อนั้น.