Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 62 หน้าที่ 204

เล่ม มมร. 62 หน้า 204 ข้อ 123 124 125 126
[๑๒๓] คนเช่นหม่อนฉันมิได้ปกปิดเลย หม่อม ฉันนั้นเป็นพนักงานเครื่องต้น พระองค์เท่านั้นทรง เลื่อมใสแก่หม่อมฉัน ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ แต่ พระองค์ไม่มีกรรมชั่วช้า ที่หม่อมฉันจะต้องอดโทษ. [๑๒๔] ดูก่อนเจ้าคนพาล เจ้าจงไปขอขมาโทษ พระเจ้ากุสราชผู้มีกำลังมากเสีย พระเจ้ากุสราชที่เจ้า ขอขมาแล้ว จักประทานชีวิตให้เจ้า. [๑๒๕] พระนางประภาวดีผู้มีผิวพรรณดังเทพ- ธิดา ทรงรับพระดำรัสของพระบิดาแล้ว ได้ซบพระ เศียรลงกอดพระบาทพระเจ้ากุสราช ผู้มีพระกำลัง มาก. [๑๒๖] ราตรีเหล่านี้ที่ล่วงไป เว้นจากพระองค์ นั้นเพียงใด หม่อมฉัน ขอถวายบังคมพระยุคลบาท ของพระองค์ด้วยเศียรเกล้า เพียงนั้น ของพระองค์ โปรดอย่าทรงพิโรธหม่อมฉันเลย หม่อมฉันขอตั้ง สัตย์ปฏิญาณแก่พระองค์ โปรดทรงสดับหม่อมฉัน เถิดเพค้ะ หม่อมฉันจะไม่พึงทำความชิงชังแก่พระ- องค์อีกต่อไปละ ถ้าพระองค์จะไม่ทรงโปรดกระทำ ตามคำของหม่อมฉันผู้ทูลวิงวอนอยู่อย่างนี้ พระบิดา คงเข่นฆ่าหม่อมฉัน แล้วทรงประทานแก่กษัตริย์ทั้ง- หลาย ณ กาลบัดนี้เป็นแน่.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka