Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 62 หน้าที่ 205

เล่ม มมร. 62 หน้า 205 ข้อ 127 128 129
[๑๒๗] เมื่อพระน้องอ้อนวอนอยู่อย่างนี้ ไฉน พี่จะไม่ทำตามคำของพระน้องเล่า พี่ไม่โกรธพระน้อง เลยนะคนงาม อย่ากลัวเลยประภาวดี พี่ขอตั้งสัตย์ ปฏิญาณต่อพระน้อง โปรดขอจงทรงฟังพี่เถิดนะ พระราชบุตรี พี่จะไม่พึงกระทำความเกลียดชังแก่พระ น้องนางอีกต่อไปละ ดูก่อนน้องประภาวดีผู้ตะโพก อันผึ่งผาย พี่สามารถจะทำลายตระกูลกษัตริย์มัททราช มากมายแล้วนำพระน้องนางไปได้ แต่เพราะความรัก พระน้องนาง พี่จึงสู้ยอมทนทุกข์มากมายได้. [๑๒๘] เจ้าพนักงานทั้งหลาย จงตระเตรียมรถ และม้า อันวิจิตรด้วยเครื่องอลังการต่าง ๆ ทั้งมั่นคง แข็งแรง ท่านทั้งหลายจงเห็นความพยายามของเราผู้ กำจัดศัตรูทั้งหลายให้พ่ายแพ้ไปในบัดนี้ ก็นารีทั้ง- หลายภายในพระราชวังของพระเจ้ามัททราชนั้น พา กันมองดูพระโพธิสัตว์ ผู้เสด็จเยื้องกรายดุจราชสีห์ ทรงปรบพระหัตถ์เสวยพระกระยาหารถึงสองเท่าพระ- องค์นั้น. [๑๒๙] ก็พระเจ้ากุสราช ครั้นเสด็จขึ้นประทับ บนคอช้างสาร โปรดให้นางประภาวดีประทับเบื้อง หลังแล้ว เสด็จเข้าสู่สงคราม ทรงบันลือพระสุรสีห- นาท กษัตริย์เจ็ดพระนคร ทรงสดับพระสุรสีหนาท ของพระเจ้ากุสราช ผู้บันลืออยู่ ถูกความกลัว แต่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka