พระไตรปิฎก

[๒๑๒] ท่านนั้นจงประกอบความเพียร ที่สม- ควรอันประกอบด้วยธรรม จงประพฤติการแสวงหาทาง ที่จะช่วยให้เรารอดชีวิต ด้วยความเพียรอันผ่องแผ้ว ของท่านเถิด. [๒๑๓] ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐกว่านกทั้ง หลาย อย่าทรงกลัวเลย ผู้ที่สมบูรณ์ด้วยญาณวิริยะเช่น พระองค์ย่อมไม่กลัวเลย ข้าพระองค์จักประกอบความ เพียรที่สมควรอันประกอบด้วยธรรม พระองค์จะหลุด พ้นจากบ่วง ด้วยความเพียรอันผ่องแผ่วของข้าพระ- องค์ โดยเร็วพลัน. [๒๑๔] นายพรานนั้น เข้าไปยังประตูพระราช- วังพร้อมด้วยหาบหงส์แล้ว จึงส่งนายประตูว่า ท่านจง ไปกราบทูลถึงเราแด่พระราชาว่า พญาหงส์ธตรฐนี้ มาแล้ว. [๒๑๕] ได้ยินว่า พระเจ้าสัญญมนะทอดพระ- เนตรเห็นหงส์ทองทั้งสองตัวรุ่งเรืองด้วยบุญ หมายรู้ ด้วยลักษณะ แล้วตรัสสั่งกะพวกอำมาตย์ว่า ท่านทั้ง หลายจงให้ผ้า ข้าว น้ำ และเครื่องบริโภค แก่นาย พราน เงินเป็นสิ่งกระทำความปรารถนาแก่เขา เขา ประมาณเท่าใด ท่านทั้งหลายจงให้แก่เขาประมาณ เท่านั้น.