พระไตรปิฎก

จะเป็นสุภาษิต ก็จักทำอะไรแก่พระองค์ผู้หาความสัตย์ มิได้ ผู้ไม่ประเสริฐ มักตรัสคำเท็จ ผู้หยาบช้า. [๒๒๔] พระองค์ได้ตรัสสั่งให้ขุดสระชื่อว่าเขมะ นี้ตามถ้อยคำของพวกพราหมณ์ และพระองค์ตรัสสั่ง ให้ประกาศอภัยทั่วสิบทิศ หงส์เหล่านั้นจึงได้พากัน บินลงสู่สระโบกขรณี อันมีน้ำใสสะอาด ในสระโบก- ขรณีนั้นมีอาหารอย่างเพียงพอและไม่มีการเบียดเบียน นกทั้งหลายเลย พวกข้าพระองค์ได้ยินคำประกาศนี้ แล้ว จึงพากันบินมาในสระของพระองค์ พวกข้า- พระองค์นั้น ๆ ก็ถูกบ่วงรัดไว้ นี่เป็นคำตรัสเท็จของ พระองค์ บุคคลกระทำมุสาวาท และความโลภคือ ความอยากได้ อันลามกเป็นเบื้องหน้าแล้ว ก้าวล่วง ปฏิสนธิในเทวโลกและมนุษยโลกทั้งสอง ย่อมเข้าถึง นรกอันไม่เพลิดเพลิน. [๒๒๕] ดูก่อนสุมุขหงส์ เรามิได้ทำผิด ทั้งมิ ได้จับท่านมาด้วยความโลก ก็เราได้สดับมาว่า ท่าน ทั้งหลายเป็นบัณฑิตเป็นผู้ละเอียดและคิดข้ออรรถ ทำ ไฉนท่านทั้งหลายจึงจะมากล่าววาจาอันอาศัยอรรถใน ที่นี้ ดูก่อนสุมุขหงส์ผู้สหาย นายพรานผู้นี้เราส่งไป จึงไปจับเอาท่านมาด้วยความประสงค์นั้น. [๒๒๖] ข้าแต่พระจอมแห่งชนชาวกาสี เมื่อ ชีวิตน้อมเข้าไปใกล้ความตายแล้ว ข้าพระองค์ทั้งหลาย