พระไตรปิฎก

[๒๔๖] เมื่อพระอาทิตย์อัสดงคต เมื่อราตรี สว่างจ้า พญาหงส์ทั้งสองก็พากันบินไปจากพระราช- นิเวศน์ของพระเจ้ากาสี. [๒๔๗] หงส์เหล่านั้น เห็นพญาหงส์ทั้งสองที่ ยิ่งใหญ่ไม่มีโรคกลับมาถึง จึงพากันส่งเสียงว่า เกเก ได้เกิดเสียงอื้ออึงขึ้น หงส์มีความเคารพนายเหล่านั้น ได้ปัจจัยมีปีติโสมนัส เพราะนายหลุดพ้นกลับมา พา กันกระโดดโลดเต้น เข้าไปห้อมล้อมโดยรอบ. [๒๔๘] ประโยชน์ทั้งปวง ของบุคคลผู้สมบูรณ์ ด้วยกัลยาณมิตรย่อมให้สำเร็จความสุขความเจริญ เหมือนพญาหงส์ธตรฐและสุมุขหงส์ สมบูรณ์ด้วย กัลยาณมิตร เกิดประโยชน์ ให้สำเร็จความสุขความ เจริญกลับมายังหมู่ญาติ ฉะนั้น. จบมหาหังสชาดกที่ ๒