พระไตรปิฎก

ผู้มีจิตโกรธ คิดประทุษร้าย พึงกระทำแก่โจรอื่นซึ่ง เป็นข้าศึกที่มาประจัญหน้า ส่วนผู้ตกอยู่ในอำนาจของ หญิง ไม่มีอุเบกขา ย่อมเข้าถึงความพินาศยิ่งกว่านั้นอีก หญิงถึงจะถูกชายฉุดกระชากลากผมและหยิกข่วนด้วย เล็บ คุกคามทุบตีด้วยเท้า ด้วยมือและท่อนไม้ ก็กลับ วิ่งเข้าหา เหมือนหมู่แมลงวันที่ซากศพฉะนั้น บุรุษ ผู้มีจักษุคือปัญญา ปรารถนาความสุขแก่ตน พึงเว้น หญิงเสียเหมือนกับบ่วงและข่ายที่ดักไว้ในสกุลในถนน สายหนึ่ง ในราชธานี หรือในนิคม ผู้ใดสละเสียแล้ว ซึ่งตบะคุณอันเป็นกุศล ประพฤติจริตอันมิใช่ของ พระอริยะ ผู้นั้นต้องกลับจากเทวโลกไปคลุกเคล้าอยู่ กับนรก เหมือนพ่อค้าซื้อหม้อแตกฉะนั้น บุรุษผู้ตก อยู่ในอำนาจของหญิง ย่อมถูกติเตียนทั้งในโลกนี้และ โลกหน้า กรรมของตนกระทบแล้ว เป็นคนโง่เขลา ย่อมไปพลั้ง ๆ พลาด ๆ โดยไม่แน่นอน เหมือนรถที่ เทียมด้วยลาออกถึงย่อมไปผิดทางฉะนั้น ผู้ตกอยู่ในอำนาจ ของหญิง ย่อมเข้าถึงนรกเป็นที่เผาสัตว์ให้รุ่มร้อนและ นรกอันมีป่าไม่งิ้ว มีหนามแหลมดังหอกเหล็ก แล้ว มาในกำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน ย่อมไม่พ้นจากวิสัยเปรต และอสุรกาย หญิงย่อมทำลายความเล่นหัว ความยินดี ความเพลิดเพลินอันเป็นทิพย์ และจักรพรรดิสมบัติ ในมนุษย์ของชายผู้ประมาทให้พินาศ และยังทำชาย