Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 157

<< | หน้าที่ 157 | >>
[๓๖๓] ผู้ใดสลัดทิ้งคุณคือตบะอันเป็นกุศลแล้ว

ประพฤติการประพฤติอันมิใช่ของพระอริยะ

ผู้นั้นจากเทวโลกย่อมเข้าถึงนรก เหมือนพ่อค้าถือหม้อแตก

[๓๖๔] เขาผู้นั้นถูกติเตียนทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

มีความคิดที่ชั่ว ถูกกรรมของตนเข้าไปบั่นทอน

ย่อมพลัดพรากจากเทวโลกบ้าง

มนุษยโลกบ้าง โดยไม่แน่นอน

เหมือนรถที่เทียมด้วยลาโกงย่อมพาไปนอกทาง

[๓๖๕] เขาผู้นั้นจึงเข้าถึงนรกอันเร่าร้อนและนรกป่าไม้งิ้ว

มีหนามแหลมเหมือนหอกเป็นหลักแล้ว

มาอยู่ในกำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน และไม่พ้นเปรตและจอมอสูร

[๓๖๖] หญิงทั้งหลายย่อมทำลายการเล่นหัว

และความรื่นรมย์ยินดีอันเป็นทิพย์ในนันทวันเทวอุทยาน

และจักรพรรดิสมบัติในหมู่มนุษย์ของชายผู้มัวเมาทั้งหลาย

ให้พินาศและยังเขาให้ถึงทุคติอีกด้วย

[๓๖๗] การเล่นหัวและความรื่นรมย์ยินดีก็ดี

จักรพรรดิสมบัติในมนุษย์ก็ดี

นางเทพอัปสรผู้อยู่วิมานทองก็ดี

อันชายผู้ไม่มีความต้องการหญิงประพฤติพรหมจรรย์อยู่

หาได้ไม่ยากเลย

[๓๖๘] คติที่ล่วงเลยกามภูมิก็ดี

การสมภพในรูปภูมิก็ดี

การเข้าถึงวิสัยแห่งผู้ปราศจากราคะก็ดี

อันชายผู้ไม่มีความต้องการหญิงประพฤติพรหมจรรย์อยู่

หาได้ไม่ยากเลย


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka