พระไตรปิฎก

พระองค์ พระองค์เสวยมังสะที่ไม่ควร เหตุนั้นเขา จัดเนรเทศพระองค์. [๓๒๙] ท่านอันเราห้ามว่าจงหยุด ก็เดินไม่ เหลียวหลัง ดูก่อนท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ท่าน ไม่ได้หยุด แต่กล่าวว่าหยุด ดูก่อนสมณะ นี้ควร แก่ท่านหรือ ท่านสำคัญดาบของเราว่า เป็นขนปีกนก ตะกรุมหรือ. [๓๓๐] ดูก่อนพระราชา อาตมาเป็นผู้หยุดแล้ว ในธรรมของตน ไม่ได้เปลี่ยนนามและโคตร ส่วน โจรบัณฑิตกล่าวว่าไม่หยุดในโลก เคลื่อนจากโลกนี้ แล้วต้องเกิดในอบายหรือนรก ดูก่อนพระราชา ถ้า มหาบพิตรทรงเชื่ออาตมา มหาบพิตรจงจับพระเจ้า สุตโสมผู้เป็นกษัตริย์ มหาบพิตรทรงบูชายัญด้วย พระเจ้าสุตโสมนั้น จักเสด็จไปสวรรค์ ด้วยประการ อย่างนี้. [๓๓๑] ชาติภูมิของท่านอยู่ถึงในแคว้นไหน ท่านมาถึงในพระนครนี้ด้วยประโยชน์อะไร ดูก่อน ท่านพราหมณ์ ขอท่านจงบอกประโยชน์นั้นแก่ข้าพเจ้า ท่านปรารถนาอะไร ข้าพเจ้าจะให้ตามที่ท่านปรารถนา ในวันนี้. [๓๓๒] ข้าแต่พระจอมธรณี คาถา ๔ คาถา มี อรรถอันลึกประเสริฐนัก เปรียบด้วยสาคร หม่อมฉัน