พระไตรปิฎก

ได้ชำระทางปรโลกให้บริสุทธิ์ ผู้ที่ตั้งอยู่ในธรรม ใคร เล่าจะกลัวตาย หม่อมฉันได้ให้ทานโดยอาการเป็นอัน มาก แก่ชนเป็นอันมาก ได้อุปถัมภ์สมณพราหมณ์ ให้ อิ่มหนำสำราญ จึงไม่เดือดร้อนที่จักไปยังปรโลก ดู ก่อนโปริสาท เชิญพระองค์บูชายัญเสวยหม่อมฉันเถิด. [๓๖๑] บุรุษรู้อยู่จะพึงกินยาพิษ หรือจับอสร- พิษที่มีฤทธิ์ร้ายแรง มีเดชกล้าได้หรือ ผู้ได้พึงกินคน ผู้กล่าวคำสัตย์เช่นพระองค์ ศีรษะของผู้นั้นพึงแตก ๗ เสี่ยง. [๓๖๒] นรชนได้ฟังธรรมแล้ว ย่อมรู้แจ้งบุญ และบาป ใจของหม่อมฉันจะยินดีในธรรม เพราะได้ ฟังคาถาบ้างกระมัง. [๓๖๓] ดูก่อนมหาราช การสมาคมกับสัตบุรุษ แม้คราวเดียวเท่านั้น การสมาคมนั้นย่อมรักษาผู้นั้นไว้ การสมาคมกับอสัตบุรุษแม้มากครั้ง ก็รักษาไม่ได้ พึง อยู่ร่วมกับสัตบุรุษ. พึงกระทำความสนิทสนมกับสัต- บุรุษ เพราะรู้ทั่วถึงสัทธรรมของสัตบุรุษ ย่อมมีแต่ ความเจริญ ไม่มีความเสื่อม ราชรถอันวิจิตรตระการตา ยังคร่ำคร่าได้ และแม้สรีระก็เข้าถึงชราโดยแท้ ส่วน ธรรมของสัตบุรุษุ ย่อมไม่เข้าถึงความคร่ำคร่า สัตบุรุษ เท่านั้น ย่อมรู้กันได้ ฟ้าและแผ่นดินไกลกัน ฝั่งข้าง โน้นของมหาสมุทร เขาก็กล่าวกันว่าไกลกัน ธรรม