พระไตรปิฎก

ของสัตบุรุษและธรรมของอสัตบุรุษ นักปราชญ์ทั้ง- หลายกล่าวว่าไกลกันยิ่งกว่านั้น. [๓๖๔] ดูก่อนพระสหายผู้จอมประชาชน คาถา เหล่านี้มีอรรถมีพยัญชนะดี พระองค์ตรัสไพเราะ หม่อมฉันได้สดับแล้ว เพลิดเพลินปลื้มใจ ชื่นใจ อิ่มใจ หม่อมฉันขอถวายพร ๔ ประการแก่พระองค์. [๓๖๕] ดูก่อนท่านผู้มีธรรมอันลามก พระองค์ ไม่รู้สึกความตายของพระองค์ ไม่รู้สึกประโยชน์และ มิใช่ประโยชน์ นรกและสวรรค์ เป็นผู้คิดในรส ตั้งมั่น ในทุจริต จะให้พรอะไร หม่อมฉันพึงทูลพระองค์ว่า ขอให้ทรงประทานพร แม้พระองค์ประทานแล้ว จะ กลับไม่ประทานก็ได้ ความทะเลาะวิวาทนี้ อันพระ- องค์จะพึงเห็นเอง ใครจะเข้ามาเป็นบัณฑิตวินิจฉัย ความทะเลาะวิวาทนี้. [๓๖๖] คนเราให้พรใดแล้วจะกลับไม่ให้ ย่อม ไม่ควรให้พรนั้น ดูก่อนพระสหาย ขอพระองค์จง ทรงมั่นพระทัยรับพรเถิด แม้ชีวิตหม่อมฉัน ก็จะสละ ถวายได้. [๓๖๗] ศักดิ์ของพระอริยะย่อมเสมอกับศักดิ์ พระอริยะ ศักดิ์ของผู้มีปัญญาย่อมเสมอกับศักดิ์ผู้มี ปัญญา หม่อมฉันพึงเห็นพระองค์เป็นผู้หาโรคมิได้ ตลอด ๑๐๐ ปี นี้เป็นพรข้อที่ ๑ หม่อมฉันปรารถนา.