พระไตรปิฎก

[๓๗๓] รัฐมณฑลของพระองค์เป็นช่อง เพราะ นรชนเป็นอันมากหวาดเสียวเพราะความกลัว หนีเข้า หาที่ซ่อนเร้น ขอพระองค์โปรดทรงงดเว้นเนื้อมนุษย์ เถิดพระราชา นี้เป็นพรข้อที่ ๔ หม่อมฉันปรารถนา. [๓๗๔] นั่นเป็นอาหารที่ชอบใจของหม่อมฉัน มานานแล้ว หม่อมฉันเข้าป่าก็เพราะเหตุแห่งอาหารนี้ หม่อมฉันจะพึงงดอาหารนี้ได้อย่างไร ขอพระองค์ ทรงเลือกพรข้อที่ ๔ อย่างอื่นเถิด. [๓๗๕] ดูก่อนพระจอมประชาชน คนเช่น พระองค์มัวพะวงอยู่ว่า นี้เป็นที่รักของเรา ทำตนให้ เหินห่างจากความดี ย่อมไม่ได้ประสบสิ่งที่รักทั้งหลาย ตนแลประเสริฐที่สุด ประเสริฐอย่างยอดเยี่ยม ด้วยว่า ผู้มีตนอันอบรมแล้วจะพึงได้สิ่งที่รักในภายหลัง. [๓๗๖] เนื้อมนุษย์เป็นที่รักของหม่อมฉัน ดูก่อน พระเจ้าสุตโสม โปรดทรงทราบอย่างนี้ หม่อมฉันไม่ สามารถจะงดเว้นได้ เชิญพระองค์ทรงเลือกพรอย่างอื่น เถิด พระสหาย. [๓๗๗] ผู้ใดแล มัวรักษาของรักว่า นี่เป็นของ รักของเรา ทำตนให้เหินห่างจากความดี เสพของรัก ทั้งหลายอยู่ เหมือนนักเลงสุราดื่มสุราเจือยาพิษฉะนั้น ผู้นั้นย่อมได้รับทุกข์ในโลกหน้า เพราะกรรมอันลามก นั้น ส่วนผู้ใดในโลกนี้ พิจารณาแล้วละของรักได้