พระไตรปิฎก

[๓๙๑] พระองค์เคยเสวยกระยาหารอันโอชารส ล้วนแต่เนื้อสัตว์ ๔ เท้าและนก ที่พวกวิเศษปรุงให้ สำเร็จเป็นอย่างดี ดังท้าวสักกรินท์เทวราชเสวยสุธา- โภชน์ฉะนั้น ไฉนจะทรงละไป ยินดีอยู่ในป่าแต่ พระองค์เดียวเล่า นางกษัตริย์เหล่านั้น ล้วนแต่เอวบาง ร่างเล็กสะโอดสะองประดับประดาแล้ว แวดล้อม บำเรอพระองค์ให้เบิกบานพระทัย ดังเทพอัปสร แวดล้อมพระอินทร์ในทิพยสถานฉะนั้น ไฉนจะทรง ละไปยินดีอยู่ในป่าแต่พระองค์เดียวเล่า พระแท่น บรรทมพนักแดง โดยมากปูลาดด้วยผ้าโกเชาว์ ล้วน ลาดด้วยเครื่องลาดอันงดงาม ประดับด้วยเครื่อง อลังการอันวิจิตร พระองค์เคยทรงบรรทมสำราญ พระทัยบนท่ามกลางพระแท่นบรรทมเช่นนั้น ไฉนจะ ทรงละไปยินดีอยู่ในป่าแต่พระองค์เดียวเล่า เวลา พลบค่ำมีการฟ้อนรำส่งสำเนียงเสียงตะโพนสำทับ ดนตรี รับประสานเสียงล้วนแต่สตรีไม่มีบุรุษเจือปน การขับและการประโคมก็ล้วนแต่ไพเราะ ไฉนจะทรง ละไปยินดีอยู่ในป่าแต่พระองค์เดียวเล่า พระราช อุทยานนามว่า มิคชินวัน บริบูรณ์ด้วยบุบผชาติเป็น อันมาก พระนครของพระองค์ประกอบด้วยพระราช อุทยานเช่นนี้ เป็นที่น่ารื่นรมย์ใจยิงนัก ทั้งสมบูรณ์ ด้วยม้า รถและคชสาร ไฉนจะทรงละไปยินดีอยู่ในป่า แต่พระองค์เดียวเล่า.