พระไตรปิฎก

[๔๑๔] พระชนนีทอดพระเนตรเห็นรถเปล่า แต่ นายสารถีมาคนเดียว ก็มีพระเนตรทั้งสองนองไปด้วย พระอัสสุชล ทรงกันแสดงทอดพระเนตรดูนายสารถี นั้น ด้วยเข้าพระหฤทัยว่า นายสารถีนี้ฝังโอรสของเรา เสียแล้ว โอรสของเรานายสารถีฝังเสียในแผ่นดิน ถมแผ่นดินแล้วเป็นแน่ ปัจจามิตรทั้งหลายจะยินดี ศัตรูทั้งหลายจะอิ่มใจเป็นแน่ เพราะเห็นนายสารถีมา แล้ว เพราะฝังโอรสของเราแล้ว พระชนนีทอดพระ- เนตรเห็นรถเปล่า นายสารถีกลับมาแต่ผู้เดียว ก็มี พระเนตรทั้งสองนองไปด้วยพระอัสสุชล ทรงกันแสง ตรัสสอบถามนายสารถีนั้นว่า โอรสของเราเป็นใบ้ หรือ เป็นง่อยหรือ ตรัสอะไรบ้างหรือ ในเวลาที่ถูก ท่านฝังในแผ่นดิน จงบอกเนื้อความนั้นแก่เราเถิด นายสารถี โอรสของเราเป็นใบ้เป็นง่อย เขากระดิก มือเท้าอย่างไรบ้างไหม ในเมื่อถูกท่านฝังในแผ่นดิน เราถามท่านแล้ว ท่านจงบอกความนั้นแก่เรา. [๔๑๕] ข้าแต่พระแม่เจ้า ขอพระแม่เจ้าโปรด ประทานอภัยแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอกราบทูล ตามที่ได้ฟังได้เห็นในสำนักของพระราชโอรส แด่ พระองค์. [๔๑๖] ดูก่อนนายสารถีผู้สหาย เราให้อภัยแก่ท่าน ท่านไม่ต้องกลัว จงกล่าวตามที่ท่านได้ฟังหรือได้เห็น ในสำนักของพระราชโอรส.