Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 66

เล่ม มมร. 63 หน้า 66 ข้อ 441
บทว่า ยุวา ได้แก่ ถึงความเป็นหนุ่ม. บทว่า ทหโร แปลว่า หนุ่ม บทว่า ปมุปฺปตฺติโต ความว่า เกิดขึ้น คือ ขึ้นต้น โดยปฐมวัย. บทว่า สุสู ความว่า ยังหนุ่มแน่นมีเกศาดำขลับ. ตั้งแต่นี้ไป เป็นธรรมกถาของพระมหาสัตว์ พระมหาสัตว์เมื่อทรง. แสดงธรรมถวายพระราชา ตรัสว่า คนหนุ่มควรประพฤติพรหมจรรย์ ผู้ประพฤติ พรหมจรรย์ควรเป็นคนหนุ่ม การบรรพชาควรเป็นของ คนหนุ่ม ข้อนั้นท่านผู้แสวงหาคุณธรรมทั้งหลายสรร- เสริญแล้ว คนหนุ่มควรประพฤติพรหมจรรย์ผู้ประพฤติ พรหมจรรย์ควรเป็นคนหนุ่ม อาตมภาพจักประพฤติ พรหมจรรย์ ไม่ต้องการราชสมบัติ อาตมภาพเห็น เด็กชายของท่านทั้งหลาย เรียกมารดาบิดาซึ่งเป็นบุตร ที่รักอันได้มาโดยยาก ยังไม่ทันแก่ก็ตายเสียแล้วอาตม- ภาพเห็นเด็กหญิงของท่านทั้งหลาย ซึ่งเป็นเด็กหญิง ที่สวยงามน่าชม สิ้นชีวิต เหมือนหน่อไม้ไผ่ยังอ่อน ที่ถูกถอนฉะนั้น จริงอยู่ นรชนจะเป็นชายหนุ่มหรือ หญิงสาวก็ตาม ตายทั้งนั้น ใครเล่าจะพึงวางใจในชีวิต ว่า เรายังหนุ่มอยู่ อายุของคนเราเป็นของน้อยนัก เพราะวันคืนล่วงไป ๆ เหมือนอายุของฝูงปลาในน้ำ น้อย ความเป็นหนุ่มสาวในวัยนั้นจักทำอะไรได้ สัตว- โลกถูกครอบงำและถูกห้อมล้อมอยู่เป็นนิตย์ เมื่อสิ่งที่ ไม่เป็นประโยชน์เดินไปอยู่ มหาบพิตรจะอภิเษกอาตม- ภาพในราชสมบัติทำไม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka