พระไตรปิฎก

และธนูหนักพันแรงคนยก บัลลัง สี่เหลี่ยม หัวนอน อยู่เหลี่ยมไหน และยังสีวลีราชเทวีให้ยินดี. [๔๕๐] บุรุษผู้เป็นบัณฑิตพึงหวังเข้าไว้ ไม่ พึงเบื่อหน่าย เราเห็นการเป็นพระราชาสมปรารถนา แก่ตน. บุรุษผู้เป็นบัณฑิตพึงหวังเข้าไว้ ไม่พึงเบื่อหน่าย เราเห็นตัว ท่านจากน้ำขึ้นสู่บก. บุรุษผู้เป็นบัณฑิตพึง พยายามเรื่อยไป ไม่พึงเบื่อหน่าย เราเห็นการเป็น พระราชาสมปรารถนาแก่ตน. บุรุษผู้เป็นบัณฑิตพึง พยายามเรื่อยไป ไม่พึงเบื่อหน่าย เราเห็นตัวท่าน จากน้ำขึ้นสู่บก. นรชนผู้มีปัญญาแม้ใกล้ถึงทุกข์แล้ว ก็ไม่พึงตัดความหวังที่จะถึงความสู่ จริงอยู่ ต้นเป็น อันมากถูกทุกข์กระทบกระทั่ง ก็ทำสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ ถูกสุขกระทบกระทั่ง ก็ทำสิ่งที่มีประโยชน์ คนเหล่า นั้นไม่ตรึกถึงความข้อนี้ จึงถึงความตาย. สิ่งที่มิได้ คิดไว้ จะมีก็ได้ สิ่งที่คิดไว้ จะพินาศไปก็ได้ โภคะ ทั้งหลายของหญิงก็ตาม ของชายก็ตาม มิได้สำเร็จ ด้วยเพียงคิดเท่านั้น. [๔๕๑] พระราชาผู้เป็นใหญ่ไม่เหมือนแต่ก่อน เพราะบัดนี้ไม่ทรงตรวจตราเหล่าคนฟ้อนรำ ไม่ทรง ใส่พระทัยเหล่าเพลงขับ ไม่ทอดพระเนตรสัตว์ทวิบท จตุบาท ไม่ประพาสพระราชอุทยาน ไม่ทอดพระเนตร หมู่หงส์ พระองค์เป็นประหนึ่งคนใบ้ ประทับนิ่งเฉย ไม่ทรงว่าราชกิจอะไร ๆ.