Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 76

เล่ม มมร. 63 หน้า 76 ข้อ 447 448 449
[๔๔๗] ดูก่อนเทวดา ผู้ใดรู้แจ้งว่า การงาน ที่ทำจะไม่ลุล่วงไปได้จริง ๆ ชื่อว่าไม่รักษาชีวิตของตน ถ้าผู้นั้นละความเพียรในฐานะเช่นนั้นเสีย ก็จะพึงรู้ผล แห่งความเกียจคร้าน ดูก่อนเทวดา คนบางพวกใน โลกนี้ เห็นผลแห่งความประสงค์ของตน จึงประกอบ การงานทั้งหลาย การงานเหล่านั้น จะสำเร็จหรือไม่ ก็ตาม ดูก่อนเทวดา ท่านก็เห็นผลแห่งธรรมประจักษ์ แก่ตนแล้วมิใช่หรือ คนอื่น ๆ จมในมหาสมุทรหมด เราคนเดียวยังว่ายข้ามอยู่ และได้เห็นท่านมาสถิตอยู่ ใกล้ ๆ เรา เรานั้นจักพยายามตามสติกำลัง จักทำ ความเพียรที่บุรุษควรทำ ไปให้ถึงฝั่งแห่งมหาสมุทร [๔๔๘] ท่านใดถึงพร้อมด้วยความพยายามโดย ธรรมไม่จมลงในห้วงมหรรณพ ซึ่งประมาณมิได้เห็น ปานนี้ด้วยกิจคือความเพียรของบุรุษ ท่านนั้นจงไปใน สถานที่ที่ใจของท่านยินดีนั้นเถิด. [๔๔๙] ขุมทรัพย์ใหญ่สิบหกขุมเหล่านี้ คือ ขุมทรัพย์ที่ดวงอาทิตย์ขึ้น ขุมทรัพย์ที่ดวงอาทิตย์ตก ขุมทรัพย์ภายใน ขุมทรัพย์ภายนอก ขุมทรัพย์ไม่ใช่ ภายในไม่ใช่ภายนอก ขุมทรัพย์ขาขึ้น ขุมทรัพย์ขาลง ขุมทรัพย์ที่ไม้รังใหญ่ทั้งสี่ ขุมทรัพย์ในที่โยชน์หนึ่ง โดยรอบ ขุมทรัพย์ที่ใหญ่ที่ปลายงาทั้งสอง ขุมทรัพย์ ที่ปลายขนหาง ขุมทรัพย์ที่น้ำ ขุมทรัพย์ที่ยอดไม้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka