พระไตรปิฎก

๓. สุวรรณสามชาดก ว่าด้วยสุวรรณสามบำเพ็ญเมตตาบารมี [๔๘๒] ใครหนอใช้ลูกศรยิงเรา ผู้ประมาทกำ- ลังแบกหม้อน้ำ กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ คนไหน ยิงเรา ซ่อนกายอยู่ เนื้อของเราก็กินไม่ได้ หนังก็ไม่ มีประโยชน์นี้ เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาเข้าใจว่าเราเป็นผู้ควร ยิง ด้วยเหตุอะไรหนอ ท่านคือใคร หรือเป็นบุตร ของใคร เราจะรู้จักท่านได้อย่างไร ดูก่อนสหาย เรา ถามท่านแล้ว ขอท่านจงบอกเถิด ทำไมท่านจึงยิงเรา แล้วซ่อนตัวเสีย. [๔๘๓] เราเป็นพระราชาของชาวกาสี คนเรียก เราว่า พระเจ้าปิลยักษ์ เราละแว่นแคว้นเที่ยวแสวงหา มฤคเพราะความโลภ อนึ่ง เราเป็นผู้ฉลาดในธนูศิลป์ ปรากฏว่าเป็นผู้แม่นยำนัก แม้ช้างมาสู่ระยะลูกศรของ เรา ก็ไม่พึงพ้นไปได้ ท่านคือใคร หรือเป็นบุตร ของใคร พวกเราจะรู้จักท่านได้อย่างไร ท่านจงแจ้ง ชื่อและโคตรของบิดาท่านและของตัวท่าน. [๔๘๔] ขอจงทรงพระเจริญ ข้าพระองค์เป็น บุตรของนายพราน ญาติทั้งหลาย เรียกข้าพระองค์ เมื่อยังมีชีวิตอยู่ว่า สามะ วันนี้ข้าพระองค์ถึงปาก มรณะนอนอยู่อย่างนี้ ข้าพระองค์ถูกพระองค์ยิงด้วย