พระไตรปิฎก

ลูกศรใหญ่อาบยาพิษ เหมือนมฤคที่ถูกพรานป่ายิง แล้ว ฉะนั้น ข้าแต่พระราชา ขอพระองค์จงทอดพระ เนตรข้าพระองค์ผู้นอนจมอยู่ในโลหิตของตน เชิญ ทอดพระเนตรลูกศร อันแล่นเข้าข้างขวาทะลุออกข้าง ซ้าย ข้าพระองค์ บ้วนโลหิตอยู่ เป็นผู้กระสับกระส่าย ขอทูลถามพระองค์ว่า พระองค์ยิงข้าพระองค์แล้ว จะ ซ่อนพระองค์อยู่ทำไม เสือเหลืองถูกฆ่าเพราะหนัง ช้างถูกฆ่าเพราะงา เมื่อเป็นเช่นนี้ พระองค์เข้าพระ ทัยว่า ข้าพระองค์เป็นผู้ควรยิง ด้วยเหตุอะไรหนอ. [๔๘๕] ดูก่อนสามะ มฤคปรากฏแล้ว มาสู่ ระยะลูกศร เห็นท่านเข้าก็หนีไป เพราะเหตุนั้น เรา จึงเกิดความโกรธ. [๔๘๖] จำเดิมแต่ข้าพระองค์จำความได้ รู้จัก ถูกและผิด ฝูงมฤคในป่าแม้ดุร้าย ก็ไม่สะดุ้งกลัวข้า- พระองค์ จำเดิมแต่ข้าพระองค์นุ่งผ้าเปลือกไม้ ตั้งอยู่ ในปฐมวัย ฝูงมฤคในป่าแม้ดุร้ายก็ไม่สะดุ้งกลัว ข้าพระองค์ ข้าแต่พระราชา ฝูงกินนรผู้ขลาดอยู่ภูเขา คันธมาทน์ เห็นข้าพระองค์ย่อมไม่สะดุ้งกลัว เราทั้ง- หลายต่างชื่นชมต่อกันไปสู่ภูเขาและป่า เมื่อเป็นเช่นนี้ มฤคทั้งหลายจะสะดุ้งกลัวข้าพระองค์ด้วยเหตุไร. [๔๘๗] ดูก่อนสามะ เนื้อเห็นท่านแล้วหาได้ตก ใจไม่ เรากล่าวเท็จแก่ท่านดอก เราถูกความโกรธและ