พระไตรปิฎก

[๕๐๐] ท่านทั้งสองจักษุมืดไม่สามารถจะเห็น อะไร ๆ ในป่า ใครเล่าหนอนำผลไม้มาเพื่อท่านทั้งสอง ความสะสมผลไม้น้อยใหญ่ไว้โดยเรียบร้อยนี้ ปรากฏ แก่ข้าพเจ้าว่า ดูเหมือนคนตาดีสะสมไว้. [๕๐๑] สามะหนุ่มน้อยรูปร่างสันทัดงดงามน่าดู เกศาของเธอยาวดำ เฟื้อยลงไปปลายงอนช้อนขึ้นข้าง บน เธอนั่นแหละนำผลไม้มาถือหม้อน้ำจากที่นี่ ไปสู่ แม่น้ำนำน้ำมา เห็นจะกลับมาใกล้แล้ว. [๕๐๒] ข้าพเจ้าได้ฆ่าสามกุมารผู้ปฏิบัติบำรุง ท่านเสียแล้ว ผู้เป็นเจ้ากล่าวถึงสามกุมารผู้งดงามน่าดู ใด เกศาของสามกุมารนั้นยาวดำเฟื้อยลงไปปลายงอน ช้อนขึ้นเบื้องบน สานกุมารนั้นข้าพเจ้าฆ่าเสียแล้ว นอนอยู่ที่หาดทรายเปรอะเปื้อนด้วยโลหิต. [๕๐๓] ข้าแต่ทุกูลบัณฑิต ท่านพูดกับใครซึ่ง บอกว่า ข้าพเจ้าฆ่าสามกุมารเสียแล้ว ใจของดิฉันย่อม หวั่นไหวเพราะได้ยินว่า สามกุมารถูกฆ่าเสียแล้ว กิ่งอ่อนแห่งต้นโพธิ์ใบอันลมพัดให้หวั่นไหว ฉันใด ใจของดิฉันย่อมหวั่นไหวเพราะได้ยินว่า สามกุมารถูก ฆ่าเสียแล้ว ฉันนั้น. [๕๐๔] ดูก่อนนางปาริกา ท่านผู้นี้คือพระเจ้า กาสี พระองค์ทรงยิงสามกุมารด้วยลูกศร ที่มิคสัมม- ตานที ด้วยความโกรธ เราทั้งสองอย่าปรารถนาบาป ต่อพระองค์เลย.