พระไตรปิฎก

ในโลกนี้ บุคคลนั้นละจากโลกนี้ไปแล้ว ย่อมบันเทิง อยู่ในสวรรค์. [๕๒๓] ข้าพเจ้านี้หลงเอามากจริง ๆ มืดไปทั่ว ทิศ ท่านสามบัณฑิต ข้าพเจ้าขอถึงท่านเป็นสรณะ และขอท่านจงเป็นสรณะของข้าพเจ้า. [๕๒๔] ข้าแต่ขัตติยมหาราช ขอพระองค์ทรง ประพฤติธรรมในพระชนกพระชนนี ในพระโอรส และพระมเหสี ในมิตรและอมาตย์ ในพาหนะและ พลนิกาย ในชาวบ้านและชาวนิคม ในชาวแว่นแคว้น และชาวชนบทในสมณะและพราหมณ์ ในฝูงมฤคและ ฝูงปักษีเถิด ครั้นพระองค์ทรงประพฤติธรรมนั้น ๆ ในโลกนี้แล้ว จักเสด็จสู่สวรรค์ ข้าแต่มหาราชเจ้า ขอพระองค์ทรงประพฤติธรรมเถิด ธรรมที่พระองค์ ทรงประพฤติแล้ว ย่อมนำความสุขมาให้ครั้นพระองค์ ทรงประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว จักเสด็จสู่สวรรค์ ข้าแต่มหาราชเจ้า ขอพระองค์ทรงประพฤติธรรมเถิด พระอินทร์เทพเจ้าพร้อมทั้งพระพรหมถึงแล้วซึ่งทิพย- สถานด้วยธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ข้าแต่พระราชา ขอ พระองค์อย่าทรงประมาทธรรม. จบสุวรรณสามชาดกที่ ๓