พระไตรปิฎก

[๕๓๘] เราจะดูนรกอันเป็นที่อยู่ของเหล่าสัตว์ ผู้ทำบาป สถานที่อยู่ของเหล่าสัตว์ ผู้มีกรรมหยาบช้า และคติของเหล่าชนผู้ทุศีลก่อน. [๕๓๙] มาตลีเทพสารีได้แสดงแม่น้ำเวตรณี ซึ่งข้ามยาก ประกอบด้วยน้ำแสบเผ็ดร้อนเดือดพล่าน เปรียบดังเปลวเพลิงแด่พระเจ้าฆนมิราช. [๕๔๐] พระเจ้าเนมิราชทอดพระเนตรเห็นชน ซึ่งตกอยู่ในเวตรณีนทีภาค ซึ่งยากจะข้ามได้ จึงตรัส กะมาตลีเทพสารถีว่า แน่ะนายสารถี ความกลัวมาก ปรากฏแก่เรา เพราะเห็นตัว อยู่ในแม่น้ำเวตรณี แน่ะมาตลี เราขอถามท่าน สัตว์เหล่านี้ได้ทำบาป อะไรไว้ จึงได้ตกในเวตรณีนที. [๕๔๑] มาตลีเทพสารถี ทูลพยากรณ์พระดำรัส ถาม ตามที่ทราบวิบาลแห่งสัตว์ผู้ทำบาปทั้งหลาย แต่ พระราชาผู้ไม่ทรงทราบว่า สัตว์เหล่าใดเมื่อยังอยู่ใน มนุษยโลก เป็นผู้มีกำลังมีบาปธรรม เบียดเบียนด่า กระทบผู้ที่หากำลังมิได้ สัตว์เหล่านั้นมีกรรมหยาบช้า กระทำบาป จึงตกลงในเวตรณีนที. [๕๔๒] พระราชาตรัสว่า สุนัขแดง สุนัขด่าง ฝูงแร้ง ฝูงกา น่ากลัว เคี้ยวกินสัตว์นรก ความกลัว ปรากฏแก่เราเพราะเห็นสัตว์เหล่านั้น เคี้ยวกินสัตว์นรก เราขอถามท่าน สัตว์เหล่านี้ที่ฝูงกาเคี้ยวกิน ได้ทำบาป อะไรไว้.