พระไตรปิฎก

[๕๔๓] มาตลีเทพสารถีอันพระเจ้าเนมิราช ตรัสถามแล้ว ได้ทูลพยากรณ์วิบากของเหล่าสัตว์ผู้ทำ บาปตามที่ได้ทราบ แด่พระเจ้าเนมิราชผู้ไม่ทรงทราบ ว่า สัตว์เหล่าใดเหล่าหนึ่งเป็นผู้ตระหนี่เหนียวแน่น มีบาปธรรม มักบริภาษเบียดเบียนด่ากระทบสมณ- พราหมณ์ สัตว์เหล่านั้นมีกรรมหยาบช้า กระทำบาป จึงถูกฝูงกาเคี้ยวกิน. [๕๔๔] สัตว์นรกเหล่านี้มีร่างกายลุกโพลง เดินเหยียบแผ่นดินเหล็ก และนายนิรยบาลโบยด้วย ท่อนเหล็กแดง ความกลัวปรากฏแก่เรา เพราะได้เห็น ความเป็นไปของสัตว์นรกเหล่านั้น ดูก่อนมาตลเทพ สารถี เราขอถามท่าน สัตว์นรกเหล่านี้ทำบาปอะไรไว้ จึงถูกเบียดเบียนด้วยท่อนเหล็กนอนอยู่. [๕๔๕] มาตลีเทพสารถีทูลพยากรณ์ พระดำรัส ถาม ตามที่ทราบวิบากแห่งสัตว์ผู้ทำบาปทั้งหลาย แด่ พระราชาผู้ไม่ทรงทราบว่า สัตว์เหล่าใด เมื่อยังอยู่ใน มนุษยโลก เป็นผู้มีบาปธรรมเบียดเบียนด่ากระทบ ชายหญิงผู้มีกุศลธรรม สัตว์เหล่านั้นมีกรรมหยาบช้า กระทำบาปธรรมแล้ว จึงถูกเบียดเบียนด้วยท่อเหล็ก นอนอยู่. [๕๔๖] สัตว์อื่นร้องไห้มีกายไฟไหม้ทั่ว ดิ้นรน อยู่ในหลุมถ่านเพลิง ความแล้วปรากฏแก่เรา เพราะ