พระไตรปิฎก

[๕๕๔] นายนิรยบาลแทงข้างทั้ง ๒ แห่งสัตว์ นรกผู้ร้องไห้อยู่ ด้วยลูกศร หอก โตมร ความกลัว ปรากฏแก่เรา เพราะได้เห็นความเป็นไปนี้ ดูก่อน เทพสารถี เราขอถามท่าน สัตว์นรกเหล่านี้ได้ทำ บาปอะไรไว้ จึงถูกฆ่าด้วยหอกนอนอยู่. [๕๕๕] มาตลีเทพสารถีทูลพยากรณ์พระดำรัส ถาม ตามที่ทราบวิบากแห่งสัตว์ผู้ทำบาปทั้งหลาย แด่ พระราชาผู้ไม่ทรงทราบว่า สัตว์เหล่าใด เนื้อยังอยู่ ในมนุษยโลก เป็นผู้มีกรรมไม่ยังประโยชน์ให้สำเร็จ ถือเอาของที่เจ้าของไม่ให้ คือธัญชาติ ทรัพย์ เงิน ทอง แพะ แกะ ปสุสัตว์ และกระบือ มาเลี้ยงชีวิต สัตว์ เหล่านั้นเป็นผู้มีกรรมหยาบช้า ทำบาป จึงถูกฆ่า ด้วยหอกนอนอยู่. [๕๕๖] สัตว์นรกเหล่านี้นายนิรยบาลผูกคอไว้ เพราะเหตุอะไร ยังพวกอื่นอีกพวกหนึ่ง อันนาย นิรยบาลตัดทำให้เป็นชิ้น ๆ นอนอยู่ ความกลัวย่อม ปรากฏแก่เราเพราะได้เห็นความเป็นไปนี้ ดูก่อน มาตลีเทพสารถี เราขอถามท่าน สัตว์นรกเหล่านี้ทำ บาปอะไรไว้ จึงถูกทำให้เป็นชิ้น ๆ นอนอยู่. [๕๕๗] มาตลีเทพสารถีทูลพยากรณ์พระดำรัส ถาม ตามที่ทราบวิบากแห่งสัตว์ผู้ทำบาปทั้งหลาย แด่ พระราชาผู้ไม่ทรงทราบว่า สัตว์นรกเหล่านี้เคยเป็นผู้