Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 223

เล่ม มมร. 63 หน้า 223 ข้อ 558 559 560
ฆ่าแกะ ฆ่าสุกร ฆ่าปลา ครั้นฆ่าสัตว์ของเลี้ยง กระบือ แพะ แกะ แล้ววางไว้ในร้านทำสัตว์ขาย เนื้อ เป็นผู้มีกรรมหยาบช้าทำบาป จึงถูกตัดเป็นชิน ๆ นอนอยู่. [๕๕๘] ห้วงน้ำนี้เต็มด้วยมูตรและคูถ มีกลิ่น เหม็น ไม่สะอาด เน่า ฟุ้งไป สัตว์นรกมีความ หิวครอบงำก็กินมูตรและคูถนั้น ความกลัวปรากฏแก่ เรา เพราะได้เห็นความเป็นไปนั้น ดูก่อนมาตลี เทพสารถี เราขอถามท่านสัตว์นรกเหล่านี้ได้ทำบาป อะไรไว้ จึงมีมูตรและคูถเป็นอาหาร. [๕๕๙] มาตลีเทพสารถี ทูลถวายพยากรณ์พระ- ดำรัสถามตามที่ทราบวิบากแห่งสัตว์ผู้ทำบาปทั้งหลาย แด่พระราชาผู้ไม่ทรงทราบว่า สัตว์นรกเหล่าใด ก่อ ทุกข์เบียดเบียนมิตรสหายเป็นต้น ตั้งมั่นอยู่ในความ เบียดเบียนผู้อื่นทุกเมื่อ สัตว์นรกเหล่านั้นมีกรรมหยาบ ช้า เป็นพาลประทุษร้ายมิตร จึงต้องกินมูตรและคูถ. [๕๖๐] ห้วงน้ำนี้เต็มด้วยเลือดและหนอง มี กลิ่นเหม็นไม่สะอาด เน่า ฟุ้งไป สัตว์นรกถูกความ ร้อนแผดเผาแล้ว ย่อมดื่มเลือดและหนองกิน ความ กลัวย่อมปรากฏแก่เรา เพราะได้เห็นความเป็นไปนั้น ดูก่อนมาตลีเทพสารถี เราขอถามท่าน สัตว์นรก เหล่านี้ได้ทำบาปอะไรไว้ จงมีเลือดและหนองเป็น อาหาร.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka