Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 229

เล่ม มมร. 63 หน้า 229 ข้อ 575 576 577
ที่ ๘ แห่งปักษ์ และปาฏิหาริยปักษ์ เป็นผู้สำรวมใน ศีลทุกเมื่อ เป็นผู้สำรวมและจำแนกทาน จึงมาบันเทิง อยู่ในวิมาน. [๕๗๕] วิมานอันบุญญานุภาพตกแต่งดีแล้วนี้ เกลื่อนไปด้วยหมู่อัปสรผู้ประเสริฐ รุ่งเรืองด้วยเรือน ยอดบริบูรณ์ด้วยข้าวและน้ำงดงามด้วยการฟ้อนรำขับ ร้องเปล่งแสงสว่างจากฝาแก้วผลึก ความปลื้มใจย่อม ปรากฏแก่เรา เพราะได้เห็นความเป็นไปนี้ ดูก่อน มาตลีเทพสารถี เราขอถามท่าน อัปสรเหล่ามิได้ทำ กรรมดีอะไรไว้ จึงถึงสวรรค์บันเทิงอยู่ในวิมาน. [๕๗๖] มาตลีเทพสารถีทูลพยากรณ์พระดำรัส ถามตามที่ทราบวิบากแห่งสัตว์ผู้ทำบุญทั้งหลาย แด่ พระราชาผู้ไม่ทรงทราบว่า อัปสรเหล่านั้นเมื่อยังอยู่ ในมนุษยโลก เป็นอุบาสิกาผู้มีศีลยินดีในทาน มีจิต เลื่อมใสเป็นนิตย์ ตั้งอยู่ในสัจจะ ไม่ประมาทในการ รักษาอุโบสถ เป็นผู้สำรวมและจำแนกทาน จึงมา บันเทิงอยู่ในวิมาน. [๕๗๗] วิมานอันบุญญานุภาพตกแต่งแล้วนี้ ประกอบด้วยภูมิภาคน่ารื่นรมย์ จัดสรรไว้เป็นส่วน ๆ เปล่งแสงสว่างออกจากฝาแก้วไพฑูรย์ เสียงทิพย์ คือ เสียงเปิงมาง เสียงตะโพน การฟ้อนรำขับร้อง และ เสียงประโคมดนตรีย่อมเปล่งออก น่าฟัง เป็นที่ รื่นรมย์ใจ เราไม่รู้สึกว่าได้เห็นหรือได้ฟังเสียงอัน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka