พระไตรปิฎก

ความสวัสดีนั้นแหละ เจ้าจะทิ่มแทงเราเพราะโทษที่ ล่วงไปแล้วทำไม. [๖๓๕] ข้าแต่บรมกษัตริย์ กรรมของมนุษย์ที่ เป็นไปล่วงแล้ว ทำได้ยาก เป็นแดนเกิดที่ยินดีได้ยาก ข้าพระองค์ไม่สามารถจะปลดเปลื้องพระองค์ได้ ขอ พระองค์ทรงทราบเองเถิด ช้าง ม้า นก ยักษ์ ผู้มี ฤทธิ์ มียศ สามารถไปได้ทางอากาศมีอยู่ ช้างเป็นต้น ผู้มีอิทธานุภาพเห็นปานนั้น ที่พระองค์มีอยู่ แม้เหล่านั้น ก็พึงพาพระองค์ไปได้ ข้าแต่บรมกษัตริย์ กรรมของ มนุษย์ที่เป็นไปล่วงแล้ว ทำได้ยาก เป็นแดนเกิดที่ ยินดีได้ยาก ข้าพระองค์ไม่สามารถจะปลดเปลื้อง พระองค์โดยทางอากาศได้. [๖๓๖] บุรุษผู้ยังไม่เห็นฝั่งในมหาสมุทร ได้ที่ พำนักในประเทศใด เขาย่อมได้ความสุขในประเทศ นั้น ฉันใด ท่านมโหสถ ขอท่านได้เป็นที่พึ่งของ พวกเราและของพระราชา ฉันนั้น ท่านเป็นประเสริฐ สุดกว่าพวกข้าพเจ้าเหล่ามนตรี ขอท่านช่วยปลดเปลื้อง พวกเราจากทุกข์เถิด. [๖๓๗] ท่านอาจารย์เสนกะ กรรมของมนุษย์ ที่เป็นไปล่วงแล้วทำได้ยาก เป็นแดนเกิดที่ยินดีได้ยาก ข้าพเจ้าไม่สามารถจะปลดเปลื้องท่านได้ ขอท่านจง ทราบเอาเองเถิด.