พระไตรปิฎก

[๖๔๖] บุคคลแสวงหาแก่นของต้นกล้วย ย่อม ไม่ได้ฉันใด เราทั้งหลายแสวงหาอุบายเครื่องพ้นจาก ทุกข์ ก็ย่อมไม่ประสบปัญหานั้น ฉันนั้น บุคคล แสวงหาแก่นแห่งไม้งิ้วย่อมหาไม่ได้ฉันใด เราทั้งหลาย แสวงหาอุบายเครื่องพ้นจากทุกข์ย่อมไม่ประสบปัญหา นั้น ฉันนั้น การอยู่ของช้างทั้งหลายในสถานที่ไม่มี น้ำ ชื่อว่าอยู่ในที่นี้ใช่ประเทศ เพราะว่าช้างเหล่านั้น อยู่ในสถานที่อันไม่มีน้ำ ชื่อว่ามิใช่ประเทศ ย่อมตก อยู่ในอำนาจของปัจจามิตรเร็วพลัน ฉันใด แม้การที่ เราทั้งหลายอยู่ในที่ใกล้ของมนุษย์ชั่ว เป็นคนพาลหา ความรู้มิได้ ก็ชื่อว่าอยู่ในสถานที่มิใช่ประเทศ ฉันนั้น ใจของเราสั่น และปากก็แห้งผาก เราเป็นเหมือนถูก ไฟไหม้กลางแดด ได้บรรลุถึงความเย็นใจ เตาของ ช่างทองรุ่งเรืองภายใน ไม่รุ่งเรืองภายนอก ฉันใด ใจของเราย่อมเร่าร้อนอยู่ภายใน ไม่ปรากฏภายนอก ฉันนั้น. [๖๔๗] แต่นั้นมโหสถผู้เป็นบัณฑิตที่ปัญญาเห็น ประโยชน์ เห็นพระเจ้าวิเทหราชถึงความทุกข์ จึงได้ กราบทูลคำนี้ว่า ข้าแต่พระมหาราชเจ้า ขอพระองค์ อย่าตกพระหฤทัยกลัวเลย ข้าแต่พระองค์ผู้องอาจใน ทางรถ ขอพระองค์อย่าตกพระหฤทัยกลัวเลย ข้าพระ- องค์จักเปลื้องพระองค์ผู้ดุจดวงจันทร์ หรือดวงอาทิตย์ อันราหูจับแล้ว หรือดุจช้างจมติดในเปือกตม หรือดุจ