พระไตรปิฎก

พระองค์ การปฏิบัติพระราชมารดาของพระองค์อย่าง ใด จงมีแก่พระสัสสูของพระองค์อย่างนั้น ข้าแต่ พระราชา พระเชษฐภาดาร่วมพระอุทรพระมารดา เดียวกันโดยตรงของพระองค์ทรงรักใคร่อย่างใด พระปัญจาลจันทราชกุมาร พระองค์ควรทรงรักใคร่ อย่างนั้น พระนางปัญจาลจันทีนี้ เป็นพระราชบุตรี ของพระเจ้าพรหมทัตที่พระองค์ทรงปรารถนา พระ- องค์จงทำความใคร่ของพระองค์แก่พระนาง พระนาง จงเป็นพระมเหสีของพระองค์. [๖๕๒] ดูก่อนมโหสถ เจ้าจงรีบขึ้นเรือ เจ้าจะ ยืนอยู่ริมฝั่งคงคาทำไมหนอ เราทั้งหลายพ้นจากทุกข์ แล้วโดยยาก จงไปบัดนี้เถิด. [๖๕๓] ข้าแต่พระมหาราชเจ้า การที่ข้าพระองค์ ผู้เป็นนายกแห่งเสนา มาทอดทิ้งเสนางคนิกรเสีย เอา แต่ตัวรอด หาชอบไม่ ข้าพระองค์จักนำมา ซึ่ง เสนางคนิกรในกรุงมิถิลาที่พระองค์ละไว้ และสิ่ง ของที่พระเจ้าพรหมทัตประทานแล้ว. [๖๕๔] ดูก่อนบัณฑิต เจ้าเป็นผู้มีเสนาน้อย จักข่มพระเจ้าจุลนีผู้มีเสนามากตั้งอยู่อย่างไร เจ้าเป็น ไม่มีกำลัง จักลำบากด้วยพระเจ้าจุลนีผู้มีกำลัง. [๖๕๕] ถ้าบุคคลมีความคิด แม้มีเสนาน้อย ย่อมชนะบุคคลผู้ไม่มีความคิด ที่มีเสนามากได้ พระ- ราชาพระองค์เดียว ย่อมชนะพระราชาทั้งหลายได้ ดุจ ดวงอาทิตย์อุทัยกำจัดความมืด ฉะนั้น.