พระไตรปิฎก

[๖๖๗] เจ้าจงไปภายในเมืองของเรา ตรวจตรา ดู คำของมโหสถนี้ จริงหรือเท็จอย่างไร. [๖๖๘] ข้าแต่พระมหาราชเจ้า มโหสถทูล อย่างใด ข้อความนั้นก็เป็นอย่างนั้น พระราชนิเวศน์ ทั้งปวงว่างเปล่า ดุจที่ลงหากินแห่งกา. [๖๖๙] ข้าแต่พระมหาราชเจ้า พระนางนันทา- เทวี เสด็จไปแล้วจากอุโมงค์นี้ เป็นผู้มีพระสรีราพยพ อันงานสรรพ มีพระโสณีควรเปรียบกับแผ่นทองคำ ธรรมชาติ มีปกติตรัสประภาษไพเราะเสนาะดังเสียง ลูกหงส์. ข้าแต่มหาราชเจ้า พระนางนันทาเทวี อันข้าพระ- องค์น้ำเสด็จออกไปจากอุโมงค์นี้ เป็นผู้มีสรรพางด งามน่าทัศนา ทรงพระภูษาโกไสยมีพระรูปอำไพดุจ สุวรรณ สายรัดพระองค์นั้นก็งามทำด้วยกาญจนวิจิตร มีพระบาทสดไสพระโลหิตขึ้นแดง อันแถลงเบญจ- กัลยาณี ชี้ไว้เป็นแบบด้วยสามารถแห่งพระฉวี พระ มังสา พระเกศา พระเส้นเอ็น และพระอัฐิงามดี มี สายรัดพระองค์แก้วมณีแกมสุวรรณ ดวงพระเนตร นั้นเปรียบกับตานกพิราบ มีพระสรีรภาพอันโสภา ริมพระโอฐแดงดุจผลตำลึงสุกก็ปานกัน มีบั้นพระองค์ บางอย่างจะรวบกำรอบทีเดียว มีบั้นพระองค์เล็กเรี่ยว ดุจเถานาคลดาเกิดแล้วดี และดุจกาญจนไพที พระศก ของพระนางนันทาเทวียาวดำปลายช้อยเล็กน้อยดุจ