Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 324

เล่ม มมร. 63 หน้า 324 ข้อ 670 671
ปลายมีด พระนางเจ้านั้น มีดวงพระเนตรเขื่องราวกะ ดวงตาแห่งลูกมฤคหนึ่งขวบเกิดดีแล้ว หรือดุจเปลว เพลิงในเหมันตฤดู แม่น้ำใกล้ภูผาหรือหมู่ไม้ดาดาษ ไปด้วยไม้ไผ่เล็ก ๆ ย่อมงดงาม ฉันใด เส้นพระโลน- ชาติก็อ่อนงดงามฉันนั้น พระนางมีพระเพลางามดัง งวงกุญชรงาน มีพระถันยุคลดังคู่ผลมะพลับทองงาม เป็นที่หนึ่ง มีพระสัณฐานพึงพอดีไม่สูงนัก ไม่ต่ำนัก พระโลมาของพระนางเจ้านั้น มีพองามไม่มากนัก ข้าแต่พระองค์ผู้มีพาหนะสมบูรณ์ด้วยสิริ พระองค์ ทรงยินดีด้วยการทิวงคตของพระนางเป็นแน่ ข้าพระ- องค์และพระนางนันทาเทวี จะไปสู่สำนักยมราชเป็น แน่. [๖๗๐] เจ้ารู้เล่ห์กลอันเป็นทิพย์ หรือเจ้าได้ทำ อุบายเพียงบังตา ในการที่เจ้าปล่อยพระเจ้าวิเทหราช ผู้เป็นศัตรูของข้า ซึ่งตกอยู่ในเงื้อมมือข้าแล้ว. [๖๗๑] ข้าแต่พระมหาราชเจ้า บัณฑิตทั้งหลาย ในโลกนี้ย่อมบรรลุเล่ห์กลอันเป็นทิพย์บัณฑิตชนผู้มี ความรู้เหล่านั้น จึงเปลื้องตนจากทุกข์ได้ เหล่าโยธา รุ่นหนุ่มเป็นคนฉลาด เป็นทหารขุดอุโมงค์ ของข้า- พระองค์มีอยู่ พระเจ้าวิเทหราชเสด็จไปกรุงมิถิลาโดย ทางที่ทหารเหล่านี้ทำไว้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka