พระไตรปิฎก

[๗๗๓] กระบวนกลอง ตะโพน สังข์ บัณ- เฑาะว์และมโหรทึกของใคร มาข้างหน้า ทำให้ พระราชาจอมทัพทรงหรรษา ใครมีสีหน้าสุกใสด้วย แผ่นทองคำอันหนา มีพรรณดังสายฟ้า ชันษายังหนุ่ม แน่น สอดสวมแล่งธนูรุ่งเรืองด้วยสิริมาอยู่ นั่นเป็นใคร ไตรมีพักตร์ผ่องไสเพียงดังทอง เหมือนถ่านไฟไม้ตะ- เคียนซึ่งลุกโชนอยู่ที่ปากเบ้า รุ่งเรืองด้วยสิริมาอยู่ ใคร นั่น มีฉัตรทองชมพูนุชมีซี่น่ารื่นรมย์ใจสำหรับกันรัศ- มีพระอาทิตย์ รุ่งเรืองด้วยสิริมาอยู่ ใครนั่นมีปัญญา ประเสริฐ มีพัดวาลวิชนีอย่างดีเยี่ยม อันคนใช้ประคอง ณ เบื้องบนเศียรทั้งสองข้าง คนทั้งหลายถือกำหางนก ยูงอันวิจิตรอ่อนสลวย มีด้ามล้วนแล้วด้วยทองและ แก้วมณี จรลีมาทั้งสองข้าง ข้างหน้าของใคร กุณฑล อันกลมเกลี้ยง มีรัศมีดังสีถ่านไม้ตะเคียนซึ่งลุกโซนอยู่ ที่ปากเบ้า งดงามอยู่ทั้งสองข้าง ข้างหน้าของใคร เส้นผมของใครต้องลมอยู่ไหว ๆ ปลายสนิทละเอียด ดำ งามจดนลาต ดังสายฟ้าพุ่งขึ้นจากท่องฟ้า ใคร มีเนตรซ้ายขวากว้างและใหญ่ งาม มีพักตร์ผ่องใส ดังคันฉ่องทอง ใครมีโอษฐ์สะอาดเหมือนสังข์อันขาว ผ่อง เมื่อเจรจา (แลเห็น) ฟันขาวสะอาดงามดังดอก