Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 207

เล่ม มมร. 64 หน้า 207 ข้อ 839 840 841
ผู้เป็นพหูสูต รู้แจ้งอรรถธรรม ผู้แสวงหาคุณ ซึ่ง ท่านจะพึงกำจัดความสงสัยของพวกเราดีกว่านั้น แม้ เราก็ชอบใจ ท่านที่อยู่ ณ ที่นี้ทุกท่านจงลงมติว่า วันนี้ เราทั้งหลายควรจะเข้าไปหาใครผู้เป็นบัณฑิต รู้แจ้ง อรรถธรรม ผู้แสวงหาคุณซึ่งพึงกำจัดความสงสัยของ พวกเราได้. [๘๓๙] อลาตเสนาบดี ได้ฟังพระดำรัสของ พระเจ้าวิเทหราชแล้ว ได้กราบทูลว่า มีอเจลกที่โลก สมมติว่าเป็นนักปราชญ์อยู่ในมฤคทายวัน อเจลกผู้นี้ ชื่อว่าคุณะ ผู้กัสสปโคตรเป็นพหูสูต พูดจาไพเราะ เป็นเจ้าหมู่เจ้าคณะ ขอเดชะ เราทั้งหลายควรเข้าไป หาเธอ เธอจักกำจัดความสงสัยของเราทั้งหลายได้. [๘๔๐] พระราชาได้ทรงสดับคำของอลาตเสนา- บดีแล้ว ได้ตรัสสั่งสารถีว่า เราจะไปยังมฤคทายวัน ท่านจงนำยานเทียมม้ามาที่นี่. [๘๔๑] พวกนายสารถีได้จัดพระราชยาน อัน ล้วนแล้วไปด้วยงา มีกระพองเป็นเงิน และจัดรถ พระที่นั่งรองอันขาวผุดผ่อง ดังพระจันทร์ในราตรี ที่ ปราศจากมลทินโทษ มาถวายแก่พระราชา รถนั้น เทียมด้วยม้าสินธพสี่ตัว ล้วนมีสีดังสีดอกโกมุท เป็น ม้ามีฝีเท้าเร็วดังลมพัด วิ่งเรียบประดับด้วยดอกไม้ ทอง พระกลด ราชรถม้า และวีชนี ล้วนมีสีขาว พระเจ้าวิเทหราชพร้อมด้วยหมู่อำมาตย์ เสด็จออกย่อม
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka