พระไตรปิฎก

เป็นคนยากจนอย่างนี้ก็ตั้งมั่นอยู่ในความประพฤติชอบ ได้ให้อาหารกึ่งหนึ่ง แก่ท่านที่ปรารถนา ได้รักษา อุโบสถศีลในวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ ทุกเมื่อ ไม่ได้เบียด เบียนสัตว์และไม่ได้ลักทรัพย์เลย กรรมทั้งปวงที่ ข้าพระพุทธเจ้าประพฤติดีแล้วนั้นไร้ผลเป็นแน่ ศีลนี้ เห็นจะไร้ประโยชน์ เหมือนอลาตเสนาบดีกล่าว ข้า พระพุทธเจ้ากำเอาแต่ความปราชัยไว้ เหมือนนักเลง ผู้มิได้ฝึกหัดฉะนั้นเป็นแน่ ส่วนอลาตเสนาบดีย่อมกำ เอาแต่ชัยชนะไว้ ดังนักเลงผู้ชำนาญการพนัน ฉะนั้น ข้าพระพุทธเจ้าไม่เห็นประตูอันเป็นเหตุไปสู่สุคติเลย ข้าแต่พระมหาราชา เพราะเหตุนั้น ข้าพระพุทธเจ้า ได้ฟังคำของกัสสปคุณาชีวกแล้ว จึงร้องไห้. [๘๕๑] พระเจ้าอังคติราชทรงสดับคำของนาย วีชกะแล้ว ได้ตรัสว่า ประตูสุคติไม่มี ยังสงสัยอยู่อีก หรือวีชกะ ได้ยินว่า สุขหรือทุกข์สัตว์ย่อมได้เองแน่ นอน สัตว์ทั้งปวงหมดจดได้ด้วยการเวียนเกิดเวียน ตาย เมื่อยังไม่ถึงเวลาอย่ารีบด่วนไปเลย เมื่อก่อนแม้ เราก็เป็นผู้กระทำความดี ขวนขวายในพราหมณ์และ คฤหบดีทั้งหลาย อนุศาสน์ราชกิจอยู่เนือง ๆ งดเว้น จากความยินดีในกามคุณตลอดกาลประมาณเท่านี้. [๘๕๒] ท่านผู้เจริญ เราทั้งหลายจะได้พบกัน อีก ถ้าเราทั้งหลายจักมีการสมาคมกัน (เมื่อผลบุญ ไม่มี จะมีประโยชน์อะไรด้วยการพบท่าน) พระเจ้า