พระไตรปิฎก

[๘๖๖] ในกาลนั้น นารทมหาพรหมตรวจดูชมพู ทวีป ได้เห็นพระเจ้าอังคติราช ผู้ทรงมีความเห็นผิด จึงมาจากพรหมโลกถึงถิ่นมนุษย์ ลำดับนั้น นารท- มหาพรหมได้ยืนอยู่ที่ปราสาท เบื้องพระพักตร์แห่ง พระเจ้าวิเทหราช พระนางรุจาราชธิดาเห็นนารทฤาษี นั้นมาถึง จงนมัสการ. [๘๖๗] ครั้งนั้น พระราชาทรงหวาดพระทัย เสด็จลงจากราชอาสน์ เมื่อจะตรัสถามนารทฤาษี ได้ ตรัสพระดำรัสนี้ว่า ท่านมีผิวพรรณงามดังเทวดา ส่อง รัศมีสว่างจ้าไปทั่วทิศดังพระจันทร์ ท่านมาจากไหน หนอ ข้าพเจ้าถามแล้ว ขอท่านจงบอกนามและโคตร แก่ข้าพเจ้า คนในมนุษยโลกย่อมรู้จักท่านอย่างไรหนอ. [๘๖๘] อาตมภาพมาจากเทวโลกเดี๋ยวนี้เอง ส่อง รัศมีสว่างจ้าไปทั่วทิศดังพระจันทร์ มหาบพิตรตรัส ถามแล้ว อาตมภาพขอถวายพระพรนามและโคตรให้ ทรงทราบ คนทั้งหลายเขารู้จักอาตมภาพโดยนาม นารทะ และโดยโคตรว่ากัสสปะ. [๘๖๙] สัณฐานของท่านและการที่ท่านเหาะไป และยืนอยู่บนอากาศได้น่าอัศจรรย์ ดูก่อนท่านนารทะ ข้าพเจ้าขอถามเนื้อความนี้กะท่าน เออเพราะเหตุอะไร ท่านจึงมีฤทธิ์เช่นนี้. [๘๗๐] คุณธรรม ๔ ประการนี้ คือ สัจจะ ๑ ธรรมะ ๑ ทมะ ๑ จาคะ ๑ อาตมภาพได้ทำไว้แล้วใน