พระไตรปิฎก

[๘๘๗] ใครเล่าจะไปทวงทรัพย์จำนวนนั้นกะ มหาบพิตร ซึ่งเดินหนีออกจากขุมนรกไม้งิ้ว มีใบเป็น ดาบ ไปพลัดตกลงในแม่น้ำเวตรณีได้. [๘๘๙] ข้าพเจ้าแทบจะล้มเหมือนต้นไม้ที่ถูกตัด ข้าพเจ้าหลงสำคัญผิดจึงไม่รู้จักทิศ ท่านฤาษีข้าพเจ้า ได้ฟังคาถาภาษิตของท่านแล้วย่อมร้อนใจ เพราะกลัว มหาภัย ท่านฤาษี ขอท่านจงเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า ดังหนึ่งน้ำสำหรับแก้กระหายในเวลาร้อน เกาะเป็นที่ อาศัยในห้วงมหาสมุทร และประทีปสำหรับส่องสว่าง ในที่มืดฉะนั้นเถิด ท่านฤาษี ขอท่านจงสอนอรรถ และธรรมแก่ข้าพเจ้า ในกาลก่อนข้าพเจ้าได้กระทำ ความผิดไว้ส่วนเดียว ข้าแต่ท่านนารทะ ขอท่านจง บอกทางบริสุทธิแก่ข้าพเจ้า โดยที่ข้าพเจ้าจะไม่พึงตก ไปในนรกด้วยเถิด. [๘๙๐] พระราชา พระองค์นี้ คือ ท้าวธตรฐ ท้าวเวสสามิตระ ท้าวอัฏฐกะ ท้าวยมทัตติ ท้าว อุสสินนระ ท้าวสีวิราชและพระราชาพระองค์อื่น ๆ ได้ ทรงบำรุงสมณพราหมณ์ทั้งหลายแล้วเสด็จไปยังสวรรค์ ฉันใด ดูก่อนมหาบพิตรผู้เป็นพระเจ้าแผ่นดิน แม้ มหาบพิตรดีฉันนั้น จงทรงเว้นอธรรม แล้วทรงประ- พฤติธรรม ราชบุรุษทั้งหลายจงถืออาหารไปประกาศ ภายในพระราชนิเวศน์ และภายในพระนครว่าใครหัว ใครกระหาย ใครปรารถนามาลา ใครปรารถนา