Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 226

เล่ม มมร. 64 หน้า 226 ข้อ 883 884 885 886
[๘๘๓] ใครเล่า จะไปทวงทรัพย์พันหนึ่งใน ปรโลกกะมหาบพิตรซึ่งทนไม่ได้ วิ่งไปขึ้นภูเขาอัน ดาดไปด้วยขวากกรด ลุกโชนน่าสยดสยองอย่างยิ่ง ตัวขาดกระจัดกระจายเลือดไหลโทรมได้. [๘๘๔] ใครเล่า จะไปทวงทรัพย์พันหนึ่งใน ปรโลกกะมหาบพิตร ซึ่งต้องวิ่งขึ้นเหยียบถ่านเพลิง กองเท่าภูเขา ลุกโพลงน่ากลัว มีตัวถูกไฟไหม้ทนไม่ ไหวร้องครวญครางอยู่ได้. [๘๘๕] ต้นงิ้วสูงเทียมเมฆ เค็มไปด้วยหนาม เหล็ก คมกริบ กระหายเลือดคน หญิงผู้ประพฤติล่วง สามี และชายผู้คบหากระทำชู้ภรรยาผู้อื่น ลูกนาย นิรยบาลผู้ทำตามสั่งของพระยายม ถือหอกไล่ทิ่มแทง ให้ขึ้นต้นงิ้วนั้น ใครเล่าจะไปทวงทรัพย์ จำนวนนั้น กะมหาบพิตร ซึ่งต้องขึ้นต้นงิ้วในนรกเลือดไหล เปรอะเปื้อน มีกายเหี้ยมเกรียมหนังปอกเปิก กระสับ กระส่ายเสวยเวทนาอย่างหนัก ใครเล่าจะไปขอทรัพย์ จำนวนเท่านั้นกะพระองค์ผู้หอบแล้วหอบอีก อันเป็น โทษของบุรพกรรม หนึ่งปอกเปิกเดินทางผิดได้. [๘๘๖] ต้นงิ้วสูงเทียมเมฆ เต็มไปด้วยใบเหล็ก คมกริบดังดาบ กระหายเลือดคน ใครเล่าจะไปทวง ทรัพย์พันหนึ่งในปรโลก กะมหาบพิตรซึ่งขึ้นอยู่บน ต้นงิ้วนั้น ก้าวไปเหยียบใบเหล็กอันคมดังดาบ ก็ถูก ใบงิ้วอันคมนั้นบาด มีตัวขาดกระจัดกระจายเลือด ไหลโทรมได้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka