พระไตรปิฎก

พระบิดา เป็นเหมือนดอกปทุมที่ถูกขยำด้วยมือ ข้า แต่สมเด็จพระบิดาผู้เป็นใหญ่ เป็นที่เกรงขามของศัตรู เหตุไรหนอ สมเด็จพระบิดาจึงทรงเป็นทุกข์พระทัย อย่าทรงเศร้าโศกไปเลย เพคะ. ท้าววรุณนาคราชตรัสว่า [๘๙๗] อิรันทตีลูกรัก ก็พระมารดาของเจ้า ปรารถนาดวงหทัยของวิธุรบัณฑิต เพราะวิธุรบัณฑิต ยากที่บุคคลจะเห็นได้ ใครจักนำวิธุรบัณฑิต มาใน นาคพิภพนี้ได้. [๘๙๘] เจ้าจงไปเที่ยวแสวงหาสามี ซึ่งสามารถ นำวิธุรบัณฑิตมาในนาคพิภพนี้ ก็นางนาคมาณพวิกานั้น ได้สดับพระดำรัสของพระบิดาดังนี้แล้ว เป็นผู้มีจิตชุ่ม ด้วยกิเลส ออกเที่ยวแสวงหาสามีในคืนนั้น. นางอิรันทตีกล่าวว่า [๘๙๙] คนธรรพ์ รากษส นาค กินนร หรือ มนุษย์ผู้ฉลาดสามารถจะให้สิ่งที่น่าใคร่ทั้งปวงได้ คน ไหนก็ตามที่จักเป็นสามีของเราตลอดกาลนาน. ปุณณกยักษ์กล่าวว่า [๙๐๐] ดูก่อนนางผู้มีนัยน์ตาหาที่ติมิได้ เธอจง เบาใจเถิด เราจักเป็นสามีของเธอ จักเป็นผู้เลี้ยงดูเธอ ด้วยปัญญาของเรา อันสามารถจะนำเนื้อดวงใจของ วิธุรบัณฑิตมาให้ จงเบาใจเถิด เธอจักเป็นภรรยา ของเรา.